Nieruchomość Skarbu Państwa, pozostająca bez udokumentowanego prawa zarządu przez PKP na dzień 27 maja 1990 r., podlegała komunalizacji z mocy prawa na rzecz gminy.

Zobowiązanie do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego powstałe przed ogłoszeniem upadłości jest objęte jej skutkami, mimo późniejszej decyzji administracyjnej o charakterze deklaratoryjnym; egzekucja tego zobowiązania jest sprzeczna z prawomocnym postanowieniem sądu upadłościowego.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 183 § 1 ppsa, oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak naruszeń skutkujących nieważnością postępowania i potwierdzając prawidłowość doręczenia decyzji i jego procedur.

Umowy określone jako "umowy o dzieło", których wykonanie nie prowadzi do powstania samoistnego rezultatu materialnego, lecz polega na stałych czynnościach technicznych, należy klasyfikować jako umowy o świadczenie usług. W związku z tym podlegają one przepisom o zleceniu i wiążą się z obowiązkiem ubezpieczeniowym.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zobowiązanie do zwrotu dotacji nie uległo przedawnieniu; zgodnie z art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej, bieg terminu przedawnienia ulega zawieszeniu z chwilą wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Wydatki pokrywane z dotacji muszą odpowiadać rynkowym stawkom oraz być zgodne z przeznaczeniem, jakim jest finansowanie zadań oświatowych; niedokładne ustalenie kosztów oraz naruszenie przepisów wymaga uchylenia decyzji i wyroku WSA.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego kluczowe jest istnienie ścisłego związku pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a faktycznym zakresem opieki nad osobą niepełnosprawną. Fakt posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności i potrzeba stałej opieki musi być uwzględniana przez organy przy rozpatrywaniu wniosków.

Zwrot podania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z uwagi na brak właściwości rzeczowej w wyniku zmian prawa był uzasadniony, a proceduralna zwłoka nie wpływała na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2026 r. oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu, uznając, że przesłanki do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności nie zostały spełnione, a skarga kasacyjna nie wykazała naruszeń przepisów prawa postępowania.

Oddalenie skargi kasacyjnej na decyzję administracyjną o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji podatkowej znajduje uzasadnienie w prawidłowym stosowaniu obowiązujących przepisów prawa po zmianach ustawodawczych, zgodne z orzeczeniami Trybunału Konstytucyjnego.

W przypadku rozpatrywania wniosków o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, przedawnienie należności oraz brak odpowiedniej dokumentacji przez organ ZUS skutkują naruszeniem zasad prawidłowego postępowania administracyjnego, wymagającym ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość ustalenia opłaty planistycznej wynikającej z wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego, odrzucając zarzuty skarżącego co do naruszeń w zakresie ekspertyzy operatu szacunkowego oraz błędnej wykładni prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż brak było podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego z uwagi na przedawnienie należności, a zarzuty proceduralne odnoszące się do doręczeń przez organy administracyjne są niezasadne.

Skarga kasacyjna wobec wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł uprawnionych podstaw do stwierdzenia naruszeń proceduralnych mogących wpłynąć na wynik postępowania egzekucyjnego. Skarga kasacyjna nie została uznana za zasadną.