Sąd administracyjny uznał, że organ administracyjny prawidłowo odpowiadał na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w granicach swoich kompetencji, co wykluczało obciążenie go zarzutem bezczynności.

Skarga kasacyjna zarzucająca bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, które wykraczają poza jej definicję, jest niezasadna. Odpowiedzi udzielone przez organ w ustawowym terminie były wystarczające i uwalniały od zarzutu bezczynności.

Skarga kasacyjna przeciwko decyzji o ustaleniu wysokości kosztów usuwania pojazdu jest niezasadna; organy prawidłowo zastosowały przepisy art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym, a ustalenia faktyczne były zgodne z prawem.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku o naliczeniu kosztów związanych z pojazdem marki BMW została utrzymana w mocy prawnej, jako zgodna z postanowieniem o przepadku pojazdu potwierdzającym jego właściciela na dzień usunięcia.

NSA stwierdził, że sprawa przekazania rekompensaty w transporcie publicznym, z uwagi na brak regulacji w umowie, nie jest sprawą administracyjną, lecz cywilnoprawną, co wyklucza kognicję organów administracji publicznej.

Ustawodawca wymaga, aby żołnierz zwolniony wskutek własnego wypowiedzenia pełnił zawodową służbę wojskową przez minimum 10 lat, bez doliczania służby w formacjach pozawojskowych, do nabycia prawa do świadczenia pieniężnego.

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej, jako organ rzeczowo niewłaściwy, wydał postanowienie z naruszeniem przepisów o właściwości, co skutkowało stwierdzeniem jego nieważności przez sąd. Decyzja Prezesa w tej sprawie została wydana bez podstaw prawnych, naruszając zasady praworządności i prawidłowej procedury administracyjnej.

Prezes Instytutu Pamięci Narodowej nie posiadał legitymacji do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, gdyż nie spełniał warunków bycia wierzycielem według ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i potwierdził nieważność postanowienia IPN.

Decyzja o uchyleniu zawieszenia w czynnościach służbowych strażaka musi być wydana w trakcie trwania stosunku służbowego. Uchylenie takiej decyzji po zwolnieniu ze służby jest bezprzedmiotowe i nie uzasadnia wypłaty zawieszonego uposażenia.

Instytucja stwierdzenia nieważności decyzji, zgodnie z art. 247 par. 1 Ordynacji podatkowej, może dotyczyć jedynie decyzji ostatecznych, tj. takich, które nie podlegają dalszemu zaskarżeniu w toku instancyjnym. Jeśli decyzja nie ma charakteru ostatecznego, niemożliwe jest zainicjowanie postępowania nadzwyczajnego w przedmiocie jej nieważności.

Wykonywanie całodobowych dyżurów ratowniczych w systemie poszukiwania i ratownictwa lotniczego w ramach zajmowanego stanowiska służbowego "starszy pilot" nie stanowi podstawy do przyznania dodatkowego wynagrodzenia, gdyż nie wykracza poza etatowe obowiązki służbowe.