Skarga kasacyjna wniesiona przez M.-T. Sp. z o.o. została oddalona, a rozstrzygnięcia organów egzekucyjnych uznane za zgodne z prawem, bowiem zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, a zastosowany środek egzekucyjny nie był zbyt uciążliwy.

Skarżąca A. D. naruszyła warunki umowy dofinansowania oraz zasady konkurencyjności. Zarzuty kasacyjne uznano za bezzasadne, a decyzję organu oraz uzasadnienie WSA za prawidłowe; skargę kasacyjną oddalono.

Podatek dochodowy od osób fizycznych od dywidendy wypłacanej przez spółkę opodatkowaną estońskim CIT należy obliczać bez pomniejszania o ryczałt od dochodów spółek, co zgodnie z uchwałą spółki determinuje jej wysokość.

Wobec braku spełnienia przez zmarłą okresu składkowego, zaginięcie przez śmierć nie stanowi przesłanki do przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku. Renty socjalne z zagranicy nie wykluczają krajowych świadczeń wyjątkowych.

Organ administracyjny zobowiązany jest do prawidłowego stosowania procedur określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, w tym do wydania decyzji odmownej w razie braku wykazania szczególnego interesu publicznego, a jego bezczynność w tej kwestii będzie podlegała kontroli sądowej.

Naruszenie przez organy celne prawa UE przy poborze cła obliguje je do zwrotu odsetek od niesłusznie pobranych kwot, niezależnie od regulacji UKC, co potwierdza ogólna zasada zwrotu nienależnego świadczenia wynikająca z prawa UE.

W sprawach o zwrot należności celnych niezgodnie pobranych z naruszeniem prawa Unii, zasada ogólna prawa UE nakłada obowiązek zwrotu tych należności wraz z odsetkami, mimo ograniczeń wynikających z art. 116 ust. 6 UKC.

W przypadku zwrotu należności celnych uiszczonych niezgodnie z prawem UE, naliczanie odsetek od zwróconych kwot jest wymagane na podstawie zasad ogólnych prawa unijnego, nawet jeśli unijny kodeks celny stanowi ogólną zasadę ich nieprzyznawania.

Unijny kodeks celny w art. 116 ust. 6 stanowi wyjątek od zasady ogólnej prawa UE dotyczącej zwrotu nienależnie uiszczonych opłat z odsetkami, co nie zwalnia organu celnego z obowiązku ich wypłaty w zgodzie z zasadą generalną prawa Unii.

W przypadku przyznania dodatku węglowego, kluczowe znaczenie ma rzeczywiste zamieszkanie i prowadzenie gospodarstwa domowego pod wskazanym adresem. Przyznanie świadczenia nienależnego, w wyniku świadomego wprowadzenia w błąd organu, uzasadnia decyzję o jego zwrocie (art. 30 ust. 2 pkt 2 u.ś.r.). Skarga kasacyjna została oddalona.

W postępowaniu dotyczącym podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie jest kompetentny do badania przedawnienia należności z tytułu składek zdrowotnych; kwestie te należą do właściwości organów ubezpieczeń społecznych.

Wysokość odszkodowania za wygasłe ograniczone prawo rzeczowe, takie jak służebność przesyłu, zależy od rzeczywistej wartości ekonomicznej tego prawa. Samo wygaśnięcie służebności nie implikuje automatycznego przyznania odszkodowania, jeżeli wycena rzeczoznawcy wykazuje zerowy wpływ na wartość nieruchomości.

W przypadku braku faktycznego wykonania usług, jak i dostawy towarów, odliczenie podatku VAT jest niemożliwe, niezależnie od wystawienia faktur. Organy podatkowe mają podstawy do nałożenia zobowiązań podatkowych, gdy faktury nie dokumentują rzeczywistych zdarzeń gospodarczych.

Sytuacja dopuszczenia się istotnego odstąpienia od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę i projekcie budowlanym uzasadnia prowadzenie postępowania naprawczego na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 p.b., niezależnie od upływu czasu od realizacji inwestycji.

Zastosowanie zasady reformationis in peius w postępowaniu administracyjnym wymaga wykazania rażącego naruszenia prawa lub interesu społecznego; brak tych przesłanek uniemożliwia podwyższenie kary w instancji odwoławczej.

Dochody marynarzy z pracy najemnej na statkach eksploatowanych w transporcie międzynarodowym przez norweskie przedsiębiorstwa, nieopodatkowane w Norwegii, mogą korzystać z ulgi abolicyjnej w Polsce na podstawie Konwencji polsko-norweskiej, pod warunkiem spełnienia wymogów tej Konwencji.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do uznania, iż decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej na skarżącego za błędne dane w systemie e-Toll była wadliwa, potwierdzając prawomocność zaskarżonego orzeczenia.