Skargę kasacyjną wniesioną przez W.C. oddalono; zaskarżona decyzja o warunkach zabudowy utrzymana w mocy jako zgodna z wymaganiami urbanistycznymi i prawnymi, w szczególności rozporządzeniem planistycznym. Studium zagospodarowania przestrzennego nie jest aktem prawa miejscowego i nie stanowi podstawy prawnej decyzji administracyjnej.

Sąd kasacyjny podzielił stanowisko, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobom, które nie obciążone są obowiązkiem alimentacyjnym, jak określono w art. 128 k.r.o. Przepis art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych ogranicza ustalanie prawa do tego świadczenia do krewnych w linii prostej i rodzeństwa.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną uznając, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszały przepisów postępowania ani prawa materialnego, a ustalenia urbanistyczne i ochrona interesów osób trzecich były właściwie rozpatrzone.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezasadne zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego, oddalając skargę kasacyjną na wyrok WSA, akceptując zarządzenia uchwały krajobrazowej dotyczące regulacji urządzeń reklamowych jako zgodnych z prawem i celami ochrony krajobrazu.

NSA uchyla wyrok WSA i decyzję Ministra w zakresie uzgodnienia warunków zabudowy jako wydane z naruszeniem art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a.; postępowanie dowodowe nie w pełni wyjaśniało istotne okoliczności.

Skarga kasacyjna nie znalazła uzasadnienia, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ją, uznając brak przesłanek rażącego naruszenia prawa dla uzasadnienia nieważności decyzji samorządowej.

NSA oddalił skargę kasacyjną D. A., uznając za zgodne z prawem żądanie zwrotu środków PFRON, ze względu na niewypełnienie umowy dofinansowania. Wykazano, że strona nie umożliwiła przeprowadzenia przewidzianej umownie kontroli pojazdu oraz zaniechała poinformowania organu o istotnych zmianach.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnie ocenił materiał dowodowy, niepotrzebnie żądając dowodów dotyczących wodoodporności, co nie miało istotnego wpływu na klasyfikację taryfową. Sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia.

Czynność organu dotującego w przedmiocie wyrażenia zgody na udzielenie dotacji podlega sądowoadministracyjnej kontroli legalności, a skargi kasacyjne nieuwzględniające tej zasady nie mają uzasadnionych podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak szczegółowości w dokumentacji naboru, stanowiący naruszenie zasad otwartości i konkurencyjności procedury, uzasadnia uchylenie decyzji starosty w zakresie naboru na stanowisko urzędnicze.

Informacje przetworzone, które wymagają znaczącego nakładu pracy organizacyjnej i szczególnej ostrożności przy anonimizacji, mogą być udostępniane tylko w przypadku wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Organ administracyjny, odmawiając udostępnienia informacji publicznej z powodu rzekomej nieprecyzyjności wniosku, zobowiązany jest wezwać wnioskodawcę do jego doprecyzowania. Bezczynność organu w takich przypadkach, bez podjęcia próby wyjaśnienia, narusza prawo dostępu do informacji publicznej.