Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zinterpretował materialnoprawne i proceduralne aspekty decyzji administracyjnej dotyczącej zmiany koncesji radiowej, działając zgodnie z zasadami uznania administracyjnego oraz interesu społecznego.

Stwierdzenie jednego najpoważniejszego naruszenia przez przewoźnika drogowego nie może automatycznie powodować utraty jego dobrej reputacji bez uprzedniej rzetelnej i kompleksowej analizy wszystkich przesłanek i zasady proporcjonalności.

Do zastosowania instytucji zabezpieczenia na majątku podatnika niezbędne jest szczegółowe wykazanie uzasadnionej obawy niewykonania zobowiązań podatkowych. Brak tej przesłanki uniemożliwia jej zastosowanie, nawet przy istnieniu przewidywanego zobowiązania. Integralność analizy finansowej podatnika jest kluczowa.

W postępowaniu o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej organ nie może uzależniać rozpatrzenia wniosku od uzupełnienia danych, których brak nie wpływa na możliwość dokonania oceny zgodności zdarzenia przyszłego z przepisami podatkowymi.

Dowód z operatu szacunkowego musi być oceniany zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym, a sąd ma obowiązek przeanalizować zarzuty dotyczące doboru nieruchomości porównawczych i metody ich oceny, zapewniając merytoryczną ocenę wartości dowodowej operatu.

Naczelny Sąd Administracyjny nie dokonuje kontroli konstytucyjności norm prawa podatkowego, a skarga kasacyjna jest rozpatrywana w granicach zarzutów postawionych w skardze do WSA. Brak jest podstaw do orzekania o naruszeniu Konstytucji bez ich uprzedniego podniesienia w pierwszej instancji.

Łączniki zdalnie sterowane jako elementy budowli, w tym sieci elektroenergetycznej, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, gdyż warunkują jej prawidłowe funkcjonowanie i nie mogą być traktowane jako odrębne elementy instalacyjne.

NSA, oddalając skargę kasacyjną, uzasadnił że podstawa uchylenia decyzji organu I instancji jako bezprzedmiotowej była prawidłowa, a zaskarżony wyrok oraz decyzja organu odpowiadają prawu.

Określenie produktu jako "mleko modyfikowane", posiadającego w składzie oleje roślinne, stanowi naruszenie przepisów o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych i wprowadza konsumentów w błąd, uzasadniając zakaz wprowadzenia tak oznakowanego produktu do obrotu.

Wiata o powierzchni 23,79 m2, zbudowana bez zgłoszenia, wymagała postępowania zgłoszeniowego zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. c Prawa budowlanego, ponieważ obecność domku holenderskiego nie spełnia warunku istnienia budynku mieszkalnego na działce.

Nazwa "mleko modyfikowane" nie spełnia wymogów nazwy zwyczajowej, gdyż wprowadza w błąd konsumentów co do właściwości produktu, naruszając przepisy o jakości handlowej. NSA podtrzymał decyzje GIJH zakazującą obrotu nieprawidłowo oznakowanym produktem.

Domek holenderski, posadowiony na stalowych wspornikach i bloczkach betonowych, trwale związany z gruntem poprzez dobudowany taras, stanowi budynek podlegający regulacji Prawa budowlanego, a jego kwalifikacja wymaga obowiązkowego zgłoszenia jako budowla rekreacyjna.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną na podstawie braku wykazania bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie przez organ wykonawczy.

Nazwa "mleko modyfikowane" dla produktu zawierającego składniki niemleczne narusza przepisy o jakości handlowej artykułów spożywczych, wprowadzając konsumentów w błąd co do jego charakteru i składu; nie istnieje wyjątek umożliwiający takie oznakowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje, że członek zarządu spółki odpowiada solidarnie za zaległości podatkowe, jeśli nie wykaże przesłanek egzoneracyjnych, takich jak brak winy w niezłożeniu wniosku o upadłość, nawet jeśli jego faktyczny wpływ na działalność spółki był ograniczony.

Klauzula przeciwko unikaniu opodatkowania nie może być stosowana do zobowiązań podatkowych powstałych w trakcie roku, w którym ją wprowadzono, ze względu na zasadę pewności prawa i zakaz retroaktywnych zmian w prawie podatkowym. Decyzja deklaratoryjna na podstawie klauzuli nie przerywa biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Rozwiedziony rodzic może być uznany za osobę samotnie wychowującą dziecko, o ile wychowuje to dziecko bez współudziału drugiego rodzica, nawet jeśli wychowuje też dziecko z nowym partnerem.

Postępowanie w sprawie nabycia mienia na mocy prawa z art. 73 ustawy z 13 października 1998 r. wymaga od wnioskodawcy precyzyjnego oznaczenia przedmiotu wniosku oraz przedstawienia odpowiednich dowodów potwierdzających zajęcie nieruchomości pod drogę publiczną na dzień 31 grudnia 1998 r. W przypadku braku takich dowodów, odmowa potwierdzenia nabycia jest uzasadniona.

Decyzja o zwolnieniu policjanta z funkcji związanej z dobrem służby, oparta na art. 37a pkt 1 ustawy o Policji, jako element uznania administracyjnego, podlega jedynie sądowej kontroli legalności, nie wkraczając w meritum rozstrzygnięcia organu.

Zarządzenie pokontrolne wydane przez WIOŚ na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska jest aktem sygnalizacyjnym, wystarczająco uzasadnionym ustaleniami kontroli, które nie wymaga pełnej sądowniczej weryfikacji zgodności faktycznej.

Skreślenie doktoranta z listy doktorantów z powodu nieuzyskania stopnia doktora w przedłużonym okresie studiów doktoranckich jest zgodne z prawem i nie narusza reguł postępowania administracyjnego oraz sądowoadministracyjnego.