Sąd administracyjny uznał, że organ administracyjny prawidłowo odpowiadał na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w granicach swoich kompetencji, co wykluczało obciążenie go zarzutem bezczynności.

Skarga kasacyjna zarzucająca bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, które wykraczają poza jej definicję, jest niezasadna. Odpowiedzi udzielone przez organ w ustawowym terminie były wystarczające i uwalniały od zarzutu bezczynności.

Odpowiedzialność zarządzającego transportem ma charakter obiektywny i administracyjny, a nie wykazanie przez zarządzającego przesłanek egzoneracyjnych skutkuje utrzymaniem kary pieniężnej za naruszenia czasu pracy kierowców.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż prawidłowo utrzymano w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz nałożone kary pieniężne za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, odrzucając skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną.

Zwolnienie od opodatkowania dywidendy zgodnie z art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. wymaga bezpośredniego posiadania co najmniej 10% udziałów w kapitale spółki płatnika przez rzeczywistego właściciela dywidendy; nie jest dopuszczalne zastosowanie koncepcji "look-through approach" w celu przenoszenia warunków zwolnienia pomiędzy podmiotami.

Posiadanie promesy na prowadzenie apteki ogólnodostępnej przez jeden podmiot nie nadaje mu przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym innych podmiotów ubiegających się o zezwolenie. Brak interesu prawnego wyklucza uprawnienie do zaskarżania decyzji administracyjnych dotyczących wydania zezwolenia innym przedsiębiorcom.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacyjnego, będąca wynikiem rażącego naruszenia prawa, powinna zostać uchylona. Skutki społeczno-ekonomiczne nie stanowią przeszkody do stwierdzenia jej nieważności.

Rażące naruszenie przepisu art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przy rejestracji pojazdu bez wymaganej homologacji obliguje do stwierdzenia nieważności decyzji, niezależnie od skutków społeczno-gospodarczych, jako niezgodnej z zasadą praworządności.

Decyzja administracyjna dotycząca kilku okresów rozliczeniowych podatkowych może być rozpoznawana i rozstrzygana przez organ odwoławczy odrębnie dla każdego okresu, co nie narusza przepisów Ordynacji podatkowej. Separate assessment for each period does not constitute procedural error.

Niezachowanie materialnoprawnego terminu składania wniosków o rekompensatę skutkuje wygaśnięciem uprawnienia do świadczenia, a organy administracyjne nie są zobowiązane do udzielania pouczeń ponad zakres określony w przepisach procedury administracyjnej.

Pomniejszenie nadzwyczajnego wsparcia finansowego dla rolników, zgodnie z § 8 rozporządzenia, odnosi się tylko do odszkodowań uzyskanych za uprawy objęte ubezpieczeniem od konkretnych niekorzystnych zjawisk klimatycznych, nie zaś do całości odszkodowania otrzymanego za inne szkody.

Rekompensata za stosowanie ulg w transporcie publicznym wymaga umownej regulacji, co wyłącza sprawę spod kognicji administracji publicznej; ma ona charakter cywilnoprawny i rozstrzyga ją sąd cywilny, nie organ administracyjny.

Wyrok NSA: Na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p., za przesłankę wznowienia postępowania podatkowego mogą zostać uznane dowody istotne, znane stronie podczas pierwotnego postępowania, ale nieznane organowi. NSA uchylił poprzednie orzeczenie i decyzję administracyjną.

Sąd stwierdza, że oddala skargę kasacyjną J.B., podzielając argumenty Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nie stwierdzono naruszeń proceduralnych, a pomoc finansowa nie została przyznana z powodu niespełnienia wymogów formalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak przejrzystości wezwania do uzupełnienia wniosku uniemożliwia prawidłową ocenę projektu na etapie formalnym, co skutkowało niezasadnością negatywnej oceny wniosku Gminy Miejskiej Iława i ostatecznym oddaleniem skargi kasacyjnej Ministra.

Decyzja administracyjna o charakterze warunkowym, uzależniająca wykonanie obowiązku od terminu, może być zmieniona na podstawie art. 155 k.p.a. nawet po upływie tego terminu, jeżeli taki wniosek wpłynie przed jego upływem, a przepisy szczególne tego nie wykluczają.

Decyzja o rejestracji pojazdu bez niezbędnej homologacji narusza prawo w sposób rażący, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności, niezależnie od społeczno-ekonomicznych skutków takiego orzeczenia.

Sprawa o rekompensatę za ulgi w transporcie publicznym ma w istocie charakter cywilnoprawny, wyłączając możliwość merytorycznego rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym. Umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. było prawidłowe.

W sytuacji wydania decyzji o rejestracji pojazdu z pominięciem wymogów art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, przyznanie jej stabilności decyzji ostatecznej jest niedopuszczalne. Rażące naruszenie przepisów uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.