Uzyskanie świadectwa kierowcy jest obowiązkiem przewoźnika, który zatrudnia kierowcę z państwa trzeciego w ramach międzynarodowego przewozu drogowego. Brak takiego świadectwa skutkuje odpowiedzialnością przewoźnika za naruszenie przepisów transportowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną i utrzymał wyrok WSA, podkreślając obowiązek organu wyczerpującego ustalenia miejsca zamieszkania skarżącego w kontekście polskiej rezydencji podatkowej na podstawie art. 122 O.p. i Konwencji UPO.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż operat szacunkowy stanowi informację publiczną udostępnianą w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, co skutkuje uznaniem bezczynności organu (starosty) w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie takiej informacji.

Posiadaczem odpadów na terenie będącym w trwałym zarządzie GDDKiA jest ten organ, który musi usunąć odpady na mocy art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach, z uwagi na nieobalone domniemanie wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 19 tejże ustawy.

Umowa o pracę i związane z nią dokumenty dotyczące osoby zatrudnionej na stanowisku niewiążącym się z pełnieniem funkcji publicznej nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Diety sołtysów mogą być przedmiotem regulacji gminnej w zakresie zarówno zasad przysługiwania, jak i procedur wypłaty, w tym terminu i wzoru oświadczenia, co nie narusza art. 37b ust. 1 u.s.g., a uchwała w tej materii mieści się w kompetencjach rady gminy.

Kierowca realizujący międzynarodowe przewozy drogowe w dyspozycji polskiego przewoźnika musi posiadać ważne świadectwo kierowcy wydane na podstawie licencji wspólnotowej, mimo umów outsourcingowych z zagranicznymi przewoźnikami.

NSA uchylił część wyroku WSA, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy, w szczególności co do zasad intertemporalności przepisów ustawy o odpadach, podtrzymując uchylenie pkt 1 zarządzenia pokontrolnego z powodu niewystarczającego uzasadnienia.

Zmiana pozwolenia na wytwarzanie odpadów nie może naruszać wiążącej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ wydający pozwolenia musi zapewnić zgodność warunków eksploatacji z uzgodnionymi uwarunkowaniami środowiskowymi.

Nałożenie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku rejestracji danych w CRBR, mimo braku znikomej wagi naruszenia, jest prawidłowe. Kara musi być proporcjonalna do naruszenia, by spełniać funkcje prewencyjne i represyjne, zgodnie z celem regulacji przeciwdziałającej praniu pieniędzy.

Zarzuty popełnienia przestępstwa przeciwko funkcjonariuszowi Policji usprawiedliwiają decyzję o jego zwolnieniu ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, bez względu na wynik postępowania karnego.