Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość ustaleń organów administracji, uznając brak zmiany stosunków wodnych i szkód na gruntach sąsiednich. Oddalona została skarga kasacyjna zarzucająca błędne ustalenia faktyczne oraz brak dowodu z opinii biegłego w zakresie zmian stanu wody na gruncie.

Zgodne z prawem jest oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie odmowy aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, gdy procedura ewidencyjna została przeprowadzona zgodnie z art. 24 P.g.k. bez potrzeby odniesienia do wznowienia granic.

Obowiązek zgłoszenia informacji do CRBR jest niezbędny dla zapewnienia transparentności finansowej. Niedopełnienie tego obowiązku w terminie nie może być uznane za znikomość naruszenia prawa, wspierając uprawnione stosowanie sankcji administracyjnych za takie uchybienia.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia prawa materialnego i proceduralnego, potwierdzające zgodność z prawem decyzji administracyjnych o ustaleniu warunków zabudowy.

Obowiązki aktualizacyjne dotyczące adresu miejsca zamieszkania osoby fizycznej w Polsce, wynikające z art. 9 ust. 1 i ust 1d ustawy z 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jedn.: Dz. U z 2016 r., poz. 476 ze zm.), nie zwalniają organu podatkowego od konieczności ustalenia miejsca zamieszkania podatnika dla celów przyjęcia jego rezydencji podatkowej

Uchwała nr XII/101/25 Rady Miejskiej K. nie stanowi aktu prawa miejscowego, gdyż brak jej cech normatywnych, generalności i abstrakcyjności. Nie podlega zatem obowiązkowi publikacji w dzienniku urzędowym.

Decyzja konserwatorska nakazująca demontaż wtórnego zamurowania zabytku i przywrócenie jego elewacji do jak najlepszego stanu, oparta na art. 45 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków, jest zgodna z prawem. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak przesłanek naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została oddalona, gdyż organy podatkowe nie przeprowadziły wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia stałego miejsca zamieszkania skarżącego, co było niezbędne do prawidłowego określenia jego obowiązku podatkowego w Polsce.

Kara pieniężna za niedopełnienie obowiązków w zakresie CRBR została nałożona zasadnie, gdyż naruszenie nie miało znikomej wagi, a organ właściwie uzasadnił brak zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., co skutkowało oddaleniem skargi przez NSA.

Organizacji ekologicznej nie przysługuje udział w postępowaniu dotyczącym zmiany decyzji inwestycyjnej na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji, jeśli zmiana nie wpływa na decyzje środowiskowe. Sąd potwierdził ograniczenia wynikające z Prawa budowlanego oraz odmówił udziału w postępowaniu.

Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID nie odnosi się do terminów zgłoszeń do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych, które upłynęły przed jego wejściem w życie. Regulacja ma prospektywny charakter i nie obejmuje działań wcześniejszych.

Uzasadnienie odmowy zwrotu nieruchomości wywłaszczonej w celu budowy osiedla mieszkaniowego jest zgodne z prawem, jeśli na wywłaszczonej działce zorganizowano zaplecze budowy, co wystarcza do realizacji celu wywłaszczenia. Wszelkie późniejsze zmiany w użytkowaniu nieruchomości nie mają wpływu na ocenę spełnienia celu wywłaszczenia.

Przewoźnik wykonujący międzynarodowy przewóz drogowy musi zapewnić, aby kierowca miał ważne świadectwo poświadczające jego zatrudnienie lub pozostawanie w dyspozycji zgodnie z warunkami ustalonymi prawnie i wynikającymi z rozporządzenia nr 1072/2009; brak spełnienia tego obowiązku stanowi podstawę do nałożenia kary.

Gmina L. i Stowarzyszenie nie mają przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji przed SKO o odmowie uchylenia decyzji środowiskowej; oddalenie skargi kasacyjnej było zasadne ze względu na brak wykazania interesu prawnego i społecznego.

Prowadzenie wizyjnego systemu kontroli magazynowania odpadów w sposób niezgodny z ustawą o odpadach uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej. Odstąpienie od kary możliwe jest jedynie przy spełnieniu wszystkich przesłanek określonych w art. 189f k.p.a.