Zbieranie odpadów bez wymaganego zezwolenia stanowi naruszenie ustawy o odpadach, uzasadniające wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej, której odstąpienie jest możliwe wyłącznie przy spełnieniu przesłanek znikomej wagi naruszenia i zaprzestania działania.

Odmowa przywrócenia terminu do złożenia wniosku o odroczenie płatności nie została właściwie uzasadniona; wymagana jest ponowna analiza pod kątem przesłanek z art. 58 k.p.a., uwzględniająca charakter opłaty oraz działania skarżącej.

Wykładnia pojęcia "działka sąsiednia" powinna być interpretowana szeroko, uwzględniając wszelkie działki w obszarze analizowanym, co wspiera utrzymanie ładu przestrzennego oraz realizację konstytucyjnej wolności zagospodarowania terenu przez właścicieli nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną M. J. jako oczywiście bezzasadną, potwierdzając wymagalność obowiązku szczepień ochronnych w braku stwierdzonych przeciwwskazań, co uzasadniało wszczęcie postępowania egzekucyjnego.

Wniosek o interpretację podatkową musi zawierać pełny opis zdarzenia oraz jednoznacznie wskazaną podstawę prawną czynności, której dotyczy. Brak klarownego wskazania przepisów prawa uniemożliwia dokonanie merytorycznej oceny, co skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że dla prawidłowego rozpatrzenia sprawy wymagane jest zbadanie zarówno zgodności z prawem decyzji o uznaniu produktów za niebezpieczne, jak i zasadności nałożenia kary. Brak tego badania stanowi istotną wadę proceduralną.

NSA uznał za niedopuszczalne kontynuowanie postępowania w przedmiocie utraty dobrej reputacji opartego na zatartej sankcji administracyjnej. Kontynuacja takiego postępowania przekracza granice uprawnień organu kontrolującego i niezgodna z art. 94b u.t.d.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzje o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego były zgodne z prawem, ponieważ nie zaktualizowano przesłanek odstąpienia od kary określonych w art. 189f k.p.a., w szczególności zaprzestania naruszenia.

Refundacja wywozowa mięsa przyznana na mocy wniosku WPR1 nie przysługuje, jeżeli nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie jego wspólnotowego pochodzenia, co wyklucza przyznanie jej na podstawie przepisów rozporządzenia unijnego.

W obecności dostatecznych dowodów, takich jak protokoły kontroli i dokumentacja fotograficzna, brak specjalistycznych dokumentów geodezyjnych nie uniemożliwia ustalenia naruszenia pasa drogowego, za które organ uprawniony może nałożyć karę pieniężną.

Brak skutecznego pouczenia beneficjenta o braku prawa do zasiłku pielęgnacyjnego po zmianie orzeczenia o niepełnosprawności wyklucza uznanie pobranych świadczeń za nienależne, z uwagi na brak spełnienia przesłanek z art. 30 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Umorzenie postępowania administracyjnego jest zasadne, gdy organ ustala swoją niewłaściwość po rozpoczęciu czynności dowodowych, jako że takie postępowanie nie kontynuuje działań organu właściwego.

Nabywca nieruchomości nie staje się stroną postępowania związanego z zakończeniem budowy przez inwestora posiadającego pozwolenie na budowę. Dopuszczalne jest ograniczenie kręgu stron takiego postępowania wyłącznie do inwestora, a zmiana właściciela nie uzasadnia automatycznego przyznania statusu strony.

Dla skutecznego uzyskania pozwolenia na budowę kluczowe jest nie tylko formalne złożenie oświadczeń przez inwestora, ale również pełna weryfikacja faktycznego prawa do dysponowania nieruchomością, także pod kątem wszelkich ograniczonych praw rzeczowych, jak służebności.

Przedsiębiorstwo energetyczne, jako podmiot wykonujący zadania publiczne, jest zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej, spełniając wymogi art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Skarga kasacyjna przedsiębiorstwa została oddalona, a rozstrzygnięcie WSA podtrzymane.