Zgodnie z przepisami k.p.a., wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją proceduralną, np. umorzeniem, jest możliwe, gdy wystąpią przesłanki wznowienia. NSA wykluczył ograniczenie wznowienia tylko do decyzji merytorycznych.

Zmiana decyzji na wytwarzanie odpadów z przetwarzaniem w procesie odzysku wymaga uzyskania nowej opinii zgodnej z miejscowym planem. Organ opiniujący, działając w granicach kompetencji, może wziąć pod uwagę wpływ na środowisko oraz zgodność z prawem.

Przedłużanie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy po 30 czerwca 2024 r. jest niezgodne z konstytucyjnym prawem do sądu, skutkując stwierdzeniem przewlekłości postępowania prowadzonego przez organ administracji.

Brak dochowania należytej staranności kupieckiej przez podatnika może prowadzić do zakwestionowania prawa do odliczenia VAT naliczonego, gdy towarzyszyło to oszustwu podatkowemu. Formalne procedury weryfikacyjne nie zwalniają z odpowiedzialności, jeśli nie zapewniają rzeczywistej kontroli transakcji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że A. sp. z o.o. sp. k. nie dochowała należytej staranności kupieckiej i uczestniczyła w oszukańczym łańcuchu dostaw, co wyklucza prawo do odliczenia VAT oraz zastosowania stawki 0% przy WDT.

Złożenie wniosku o przywrócenie terminu na uzupełnienie braków formalnych wniosku o pobyt czasowy uznaje się za zasadne, gdyż brak prawidłowego pouczenia wpłynął na możliwość złożenia wniosku. Umieszczenie stempla w paszporcie skutkuje domniemaniem legalności pobytu cudzoziemca.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż błędne oznakowanie produktów rolno-spożywczych, w tym brak wskazania konkretnej części mięsa oraz niepełne określenie pochodzenia, stanowi naruszenie przepisów prawa żywnościowego, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej.

W przypadku umieszczenia urządzenia reklamowego w granicy pasa drogowego bez wymaganej zgody organu zarządzającego drogą, organy administracyjne prawidłowo wymierzają karę pieniężną zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych, a sąd administracyjny potwierdza prawidłowość tego rozstrzygnięcia.

Wydzielanie opłat zmiennych za pobór wody winno uwzględniać rozróżnienie celowe pomiędzy zaopatrzeniem ludności w wodę a jej sprzedażą innym podmiotom, stosując odrębne jednostkowe stawki opłat, co jest uzasadnione prawem krajowym i unijnym.

Oddalenie skargi kasacyjnej C. Sp. z o.o. z powodu bezzasadności argumentów dotyczących naruszenia proceduralnego i materialnego prawa przy nałożeniu kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że niedociągnięcia w operacie szacunkowym uniemożliwiają ocenę podobieństwa nieruchomości, co uzasadnia decyzję kasacyjną i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarga kasacyjna nie wykazała zasadności naruszeń prawnych przez sąd pierwszej instancji.

Przedsiębiorstwo wodociągowe realizujące hurtową sprzedaż wody nie może korzystać z preferencyjnych stawek opłat zmiennych przewidzianych dla wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a obowiązuje je wyższa stawka wynikająca z innego przeznaczenia wody.

Nieprzeprowadzenie aktywnej debaty przez radnych nad raportem o stanie powiatu nie stanowi przesłanki nieważności uchwały o nieudzieleniu wotum zaufania. Uchwała ta, z mocy prawa, nie wymaga odrębnego uzasadnienia. Skarga kasacyjna Wojewody Lubelskiego uznana za bezzasadną.

NSA podzielił stanowisko WSA w Gliwicach, uznając, że nagła choroba pełnomocnika uzasadniała przywrócenie terminu na wniesienie odwołania, co czyni zaskarżone postanowienie SKO bezprawnym i uprawniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna nie została uwzględniona z uwagi na formalne braki w jej konstrukcji, uniemożliwiające skuteczną ocenę zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego. NSA potwierdzał prawidłowość wykładni art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Odmowa ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia jest uzasadniona, gdy raport o oddziaływaniu na środowisko nie przedstawia racjonalnych wariantów alternatywnych, zgodnie z ustawą o ocenach oddziaływania na środowisko.

Prawo do rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego powstaje od pierwszego dnia miesiąca, w którym wydana została decyzja przyznająca to świadczenie, co wyklucza możliwość jego przyznania od dnia złożenia wniosku.