NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość uchylenia decyzji umarzającej postępowanie z powodu istotnych braków wyjaśniających, podkreślając istnienie interesu prawnego właścicielki sąsiedniej nieruchomości w sprawie.

Podmiot będący dłużnikiem rzeczowym w egzekucji administracyjnej skierowanej do nieruchomości obciążonej hipoteką przymusową nie jest uprawniony do wniesienia zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a jedynie do złożenia sprzeciwu dotyczącego egzekucji z przedmiotu jego własności (art. 27j u.p.e.a.).

Obecny wspólnik spółki jawnej ponosi solidarną odpowiedzialność za wszystkie jej zaległości podatkowe, niezależnie od daty ich powstania, w tym także wcześniejsze od jego przystąpienia do spółki. Skarga kasacyjna została uznana za bezzasadną.

NSA oddalił skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, uznając iż wyrok TSUE w sprawie C-277/24 nie miał wpływu na treść orzeczenia dotyczącego odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, gdyż Skarżący miał prawo i możliwość podważania ustaleń faktycznych i prawnych w ramach postępowań prowadzonych wobec spółki.

Uchwała rady miasta, zakazująca indywidualnych rozwiązań w zakresie gromadzenia ścieków, pozostaje zgodna z władztwem planistycznym gminy i nie narusza istoty prawa własności, spełniając cele ochrony środowiska i zdrowia publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny, mając na względzie zgromadzone dowody i stosowanie przepisów o odpadach, stwierdził, że nałożenie administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie warunków zezwolenia w zakresie przetwarzania odpadów było zasadne i zgodne z prawem materialnym oraz procesowym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarżąca naruszyła przepisy ustawy o odpadach, nie prowadząc wizyjnego systemu kontroli zgodnie z wymaganiami art. 25 ust. 6a, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej; skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.

Organy administracji są obowiązane uwzględnić wszelkie dostępne dowody dla ustalenia rzeczywistego źródła ogrzewania, nie ograniczając się wyłącznie do danych zgłoszonych w Centralnej Ewidencji Emisyjności Budynków na dzień 11 sierpnia 2022 r.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zasadność decyzji o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego dotyczącego drogi publicznej, która z mocy ustawy o drogach publicznych jest wyłączona z obrotu prawnego, co uniemożliwia jej uwłaszczenie przez podmioty trzecie.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli osoba wymagająca opieki jest w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a) u.ś.r.). Zaskarżenie przepisu do NSA z powołaniem się na konstytucyjne zasady równości zostało uznane za nieuzasadnione.

Obowiązek poddania się szczepieniu ochronnemu wynikający z ustawy jest wymagalny bez względu na fakt wystawienia odrębnego zaświadczenia, chyba że szczepienie i badanie odbywają się w różnych placówkach medycznych.

Podmiot mający interes prawny, lecz pominięty jako strona w postępowaniu administracyjnym, zachowuje prawo do wniesienia odwołania, a decyzja nie może stać się ostateczna przez zrzeczenie się prawa do odwołania przez formalną stronę.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nałożenie kary pieniężnej za nieterminowe złożenie sprawozdania odpadowego było zasadne. Spółka nie przedstawiła okoliczności uzasadniających odstąpienie od kary, a przesłanki art. 189f k.p.a. nie miały zastosowania.

NSA oddala skargę kasacyjną Spółki Wodnej, uznając prawomocność decyzji odmownej nałożenia świadczeń na właścicieli działek, wskutek niewykazania przez Spółkę dokumentacji korzyści z urządzeń wodnych.