Umowy o współpracy, w ramach których świadczone były konkretne usługi obejmujące wykonanie dokumentacji i kosztorysów szkód, jako umowy o dzieło, nie rodzą obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego wynikającego z przepisów o świadczeniu usług.
Ekwiwalent pieniężny za urlop niewykorzystany przed 6 listopada 2018 r. ustala się według zasad sprzed tej daty, ale z wykluczeniem niezgodnego z Konstytucją przelicznika 1/30, stosując przelicznik 1/21 zgodnie z przepisami nowelizacji z 2020 r.
Zarządzenie zabezpieczenia podatkowego winno być doręczane pełnomocnikowi ustanowionemu przez podatnika, zgodnie z uchwałą NSA III FPS 1/25. Niedopełnienie tej formalności skutkuje uchyleniem decyzji organów podatkowych i koniecznością ponownego rozstrzygnięcia sprawy.
Doręczenie zarządzenia zabezpieczenia powinno być dokonane pełnomocnikowi podatnika, a nie bezpośrednio zobowiązanemu. Wadliwe doręczenie nie skutkuje skutecznym wprowadzeniem zarządzenia w obieg prawny i należy uznać je za bezskuteczne bez względu na zawartość zgłoszonych zarzutów.
Skarga kasacyjna zmierzająca do określenia wstrzymania robót budowlanych jako wadliwego postanowienia w trybie nadzwyczajnym została oddalona, jako że zarzuty skargi nie wykazały istnienia kwalifikowanych przesłanek pozwalających na unieważnienie.
Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej z 2020 r. nie wyłącza stosowania artykułu 115a ustawy o Policji w brzmieniu z 2020 r. do stanów faktycznych zaistniałych przed dniem 6 listopada 2018 r., przy czym ekwiwalent za niewykorzystany urlop ustala się zgodnie z zasadami obowiązującymi przed tym dniem.
Zmiana okoliczności faktycznych lub prawnych stanowiących przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego wymaga wykazania takich zmian, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści.
Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop dla funkcjonariuszy zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. należy obliczać z wyłączeniem niekonstytucyjnego współczynnika 1/30, uwzględniając wyrok TK, wskazując na zastosowanie współczynnika 1/21 zgodnie z ustawą o szczególnych rozwiązaniach.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku uprawdopodobnienia wpływu choroby psychicznej na uchybienie terminu administracyjnego, organ powinien przywrócić termin zgodnie z art. 58 § 1 k.p.a.