Nie dochodzi do umorzenia postępowania o nałożenie kary pieniężnej na zarządzającego transportem, jeżeli brak wykazania zaistnienia przyczyn przewidujących zwolnienia z odpowiedzialności, zwłaszcza gdy niedostosowanie systemu nadzoru wewnętrznego przewoźnika nie pozwala wykazać braku jego winy.

Związując się granicami skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając jej zarzuty za niezasadne. Postanowienia przyjętej uchwały oraz przepisów ustawowych związanych z pieczą zastępczą zostały prawidłowo zastosowane przez organy administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uchylenie decyzji organu II instancji było zasadne z uwagi na brak dostatecznej analizy dowodów i nieprawidłowe ustalenie sytuacji materialnej podatnika w kontekście wnioskowanej ulgi podatkowej.

Dłużnikiem jednostki budżetowej w kontekście zajęcia wierzytelności jest sama jednostka, a nie jej dyrektor. Tym samym wskazanie Izby Administracji Skarbowej jako dłużnika jest prawidłowe. Skarga kasacyjna R. sp. z o.o. nie została uwzględniona.

W zawiadomieniu o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej prawidłowym jest wskazanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jako dłużnika zajętej wierzytelności, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej R. sp. z o.o.

W zawiadomieniu o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej prawidłowo oznaczono Dyrektora IAS jako dłużnika. Izba Administracji Skarbowej, jako jednostka organizacyjna, nie uzyskuje statusu dłużnika, co jest zgodne z przepisami ustawy o finansach publicznych i KAS.

W rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej zobowiązany organ musi udzielić wyczerpującej odpowiedzi na wniosek, nie ograniczając się jedynie do odsyłania wnioskodawcy do informacji już zamieszczonych w BIP, bez pełnego zbiorczego udzielenia informacji we wskazanym zakresie.

Decyzja o czasowym odebraniu zwierząt i ptaków była zgodna z prawem, jako że zagrożenie ich życiu i zdrowiu wynikało z warunków bytowych, co uzasadniało interwencję organu administracji zgodnie z ustawą o ochronie zwierząt.

Ostatnia decyzja sądowa potwierdziła legalność umorzenia postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z lat 50., ze względu na upływ 30-letniego terminu przewidzianego w nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego z 2021 roku.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzająca brak potrzeby oceny oddziaływania na środowisko była prawidłowa, a skarga kasacyjna się nie utrzymuje; brak nowych dowodów podważających kartę informacyjną przedsięwzięcia.

W sytuacji, gdy uzgodniono wysokość odszkodowania za grunt przejęty z mocy prawa pod drogi publiczne, nie zachodzi przesłanka do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie jego ustalenia na nowo. Decyzja o odmowie wszczęcia takiego postępowania jest prawidłowa.