Odpowiedzialność aktualnych wspólników spółki jawnej za zaległości podatkowe obejmuje wszystkie zobowiązania istniejące w okresie ich członkostwa, zgodnie z art. 115 §1 O.p.; zarzuty kasacyjne odrzucono ze względu na brak wykazania istotnych naruszeń prawa.
Skarga kasacyjna K.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej uznana została przez NSA za bezzasadną - czynności egzekucyjne przeprowadzono prawidłowo, bez naruszeń proceduralnych i materialnych.
Sąd oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając poprawność odmowy ustalenia warunków zabudowy z uwagi na błędne twierdzenia o występowaniu gatunków inwazyjnych, poparte niedostatecznymi dowodami, co nie mogło skutkować zmianą decyzji końcowej.
Zwolnienie z podatku od nieruchomości wynikające z uchwały nr VII 164/2007 Rady Miejskiej przysługuje jedynie podmiotom, które nabyły prawo do zwolnienia w trakcie obowiązywania uchwały, nie zaś podmiotom, które nabyły nieruchomości po zakończeniu jej obowiązywania.
Ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa poprzez zastosowanie nieprzejrzystych i niejednoznacznych kryteriów oceny, co miało istotny wpływ na jej wynik i naruszało zasadę równego traktowania wnioskodawców.
Decyzja w sprawie umorzenia opłaty legalizacyjnej podlega zasadom uznania administracyjnego, do którego zastosowania wymagane jest dokładne ustalenie stanu faktycznego. Zachowanie przesłanek proceduralnych, w tym czynnego udziału strony w postępowaniu, jest kluczowe dla ważności decyzji administracyjnej.
NSA, uwzględniając przepisy uchwały nr XXIII/669/2019, orzekł, że brak spełnienia przesłanek formalnych, takich jak pisemna zgoda na zamieszkiwanie, wyklucza prawo do pomocy mieszkaniowej. Przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, kasacyjna skarga nie mogła być uwzględniona.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA z uwagi na nieważność postępowania z przyczyny braku zdolności sądowej jednej ze stron (T.A.). Sprawa wymaga ponownego rozpoznania przez WSA.
Decyzja organu o odmowie umorzenia należności z tytułu składek, oparta na posiadaniu przez skarżącego nieruchomości, bez uwzględnienia wpływu przewlekłej choroby na sytuację życiową, narusza zasadę wyważenia interesów i jest sprzeczna z celem art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.
W postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oddalono skargę kasacyjną z uwagi na brak wykazania naruszenia przepisów postępowania oraz materialnoprawnych, przyjmując, że formalne przesłanki określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z 21 kwietnia 2023 r. miały decydujące znaczenie dla przyznania pomocy rolniczej.
NSA stwierdził, że odmowa przyznania pomocy finansowej rolnikowi ryczałtowemu z powodów formalnych związana z brakiem faktury VAT jest dyskryminacyjna i niezgodna z przepisami unijnymi, które przewidują elastyczne wsparcie dla rolników.
Przepis art. 1 ust. 4 lit. c rozporządzenia 651/2014 pozwala na przyznanie pomocy publicznej przedsiębiorstwom, które znalazły się w trudnej sytuacji z powodu pandemii COVID-19 w okresie od 2020 do 2021 roku, niezależnie od późniejszego momentu ubiegania się o pomoc.