Oddala się zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając brak uprawdopodobnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. do wstrzymania wykonania decyzji administracyjnej dotyczącej zwrotu unijnych środków dofinansowania.

W sprawie oceny bezczynności organu administracyjnego w kontekście udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy po 30 czerwca 2024 r. nie może stanowić podstawy do uchylenia zarzutu bezczynności, a organ ma obowiązek prowadzić sprawę w terminach określonych ustawą o cudzoziemcach.

Nie stanowi rażącego naruszenia prawa przedłużenie procedowania sprawy ze względu na wstrzymanie biegu terminów w zgodności z ustawą, jeżeli decyzja o ich przedłużeniu była podejmowana w przekonaniu o zmianach legislacyjnych będących w mocy.

Opinię organów państwowych należy ocenić pod kątem wartości dowodowej przed podjęciem decyzji o odmowie wydania promesy zezwolenia na nabycie nieruchomości przez cudzoziemców. Ogólnikowe stwierdzenia w opiniach nie są wystarczające do odmowy.

Organ realizując zadania z zakresu administracji publicznej w przedmiocie odwołania dyrektora instytucji kultury musi jednoznacznie wskazać i udowodnić konkretne przesłanki naruszenia prawa lub umowy. Jakakolwiek arbitralność czy brak rzetelnej dokumentacji tożsame są z naruszeniem norm prawa administracyjnego.