Skargę kasacyjną wniesioną przez W.C. oddalono; zaskarżona decyzja o warunkach zabudowy utrzymana w mocy jako zgodna z wymaganiami urbanistycznymi i prawnymi, w szczególności rozporządzeniem planistycznym. Studium zagospodarowania przestrzennego nie jest aktem prawa miejscowego i nie stanowi podstawy prawnej decyzji administracyjnej.

Sąd kasacyjny podzielił stanowisko, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobom, które nie obciążone są obowiązkiem alimentacyjnym, jak określono w art. 128 k.r.o. Przepis art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych ogranicza ustalanie prawa do tego świadczenia do krewnych w linii prostej i rodzeństwa.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną uznając, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszały przepisów postępowania ani prawa materialnego, a ustalenia urbanistyczne i ochrona interesów osób trzecich były właściwie rozpatrzone.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezasadne zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego, oddalając skargę kasacyjną na wyrok WSA, akceptując zarządzenia uchwały krajobrazowej dotyczące regulacji urządzeń reklamowych jako zgodnych z prawem i celami ochrony krajobrazu.

NSA uchyla wyrok WSA i decyzję Ministra w zakresie uzgodnienia warunków zabudowy jako wydane z naruszeniem art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a.; postępowanie dowodowe nie w pełni wyjaśniało istotne okoliczności.

Skarga kasacyjna nie znalazła uzasadnienia, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ją, uznając brak przesłanek rażącego naruszenia prawa dla uzasadnienia nieważności decyzji samorządowej.

Wytyczne Zespołu doradczego, stosowane przez Ministra do oceny wniosków stypendialnych, nie mogą naruszać lub uzupełniać szczegółowych kryteriów przyznawania stypendiów, przewidzianych przez rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż prawidłowo uchylono decyzję nakładającą administracyjną karę pieniężną z uwagi na brak rozpatrzenia możliwości odstąpienia od jej wymierzenia. Sprzeciw skarżącego wniesiony został zgodnie z przepisami, a jego podstawa nie zasługiwała na uwzględnienie.

Organ publiczny, udzielając odpowiedzi na wniosek o informację publiczną, nie może być uznany za bezczynny, jeżeli szczegółowo odniesie się do każdego pytania we wniosku, nawet gdy niektóre odpowiedzi stanowią odmowę udzielenia informacji spoza zakresu ustawowego obowiązku.

Oddalenie skargi kasacyjnej; organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż działał zgodnie z u.d.i.p.; żądane informacje częściowo nie obejmowały danych publicznych.

WSA w Krakowie, oceniając zaskarżoną decyzję organu odwoławczego, nie rozpoznał istoty sprawy oraz naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd ma obowiązek całościowego rozpoznania całego materiału dowodowego i prawnego, niezależnie od formułowanych przez strony wniosków i zarzutów.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy i funkcjonalnie związane z jego działalnością gospodarczą powinny być opodatkowane według wyższej stawki podatku od nieruchomości, bez względu na ich faktyczne wykorzystanie do celów mieszkalnych, zgodnie z danymi ewidencji gruntów i budynków.

Informacje dotyczące kosztów nabycia surowców strategicznych, jak i samej ilości tych surowców, mogą podlegać ochronie jako informacje niejawne, w celu ochrony interesów bezpieczeństwa państwa i gospodarki, co usprawiedliwia odmowę ich udostępnienia.

Decyzje organów uczelni dotyczące przyznania zwiększonego stypendium doktoranckiego są zaskarżalne w trybie administracyjnoprawnym, a autonomia szkół wyższych nie wyklucza sądowej weryfikacji działań w obszarze wynikającym z przepisów prawa powszechnie obowiązującego.

W przypadku stwierdzenia niedoboru finansowego wynoszącego ponad 15 000 zł, wskutek wydatkowania środków na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem, istnieją podstawy do obligatoryjnego odwołania komornika sądowego bez względu na umyślność działań.

NSA oddalił skargę kasacyjną D. A., uznając za zgodne z prawem żądanie zwrotu środków PFRON, ze względu na niewypełnienie umowy dofinansowania. Wykazano, że strona nie umożliwiła przeprowadzenia przewidzianej umownie kontroli pojazdu oraz zaniechała poinformowania organu o istotnych zmianach.