Uchwała Komisji Egzaminacyjnej II stopnia o negatywnym wyniku egzaminu notarialnego Z.A. była zgodna z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że błędy zdającego uzasadniały ocenę negatywną, a postępowanie Komisji było należyte.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Prezydenta Miasta Radomsko została oddalona, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie zawiera ona uzasadnionych podstaw prawnych do uchylenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie dotacji oświatowej.

Skarga kasacyjna E. Sp. z o.o. została oddalona z uwagi na brak istotnego wpływu zarzutów proceduralnych na wynik postępowania; uznano decyzję o zwrocie środków z dofinansowania za prawidłową.

Udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wynagrodzenia Prezesa Zarządu spółki, której większościowym udziałowcem jest Skarb Państwa, nie może być ograniczone, chyba że spółka wykaże, iż informacja ta ma obiektywny przymiot tajemnicy przedsiębiorcy, co wymaga pełnej i precyzyjnej argumentacji.

Właściciele nieruchomości są obowiązani do usunięcia odpadów, jeśli ich zdeponowana ilość na działce przekracza ustalone normy, niezależnie od subiektywnej chęci zagospodarowania tej ziemi, z uwagi na kwalifikację jako odpady według obowiązujących przepisów o odpadach.

Skarga kasacyjna A. B. nie zasługuje na uwzględnienie. Środki unijne zostały wykorzystane niezgodnie z umową, co uzasadniało decyzję o ich zwrocie. Brak uchybień sądu i organu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że bezczynność Ministra Sprawiedliwości nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Brak odpowiedzi na część wniosku informacyjnego uznano za wynik błędnej interpretacji prawnej.

Sąd najwyższej instancji podtrzymuje uznanie oczywistości omyłki pisarskiej jako podstawy do sprostowania dokumentu urzędowego, podkreślając konieczność zgodności sprostowania z ogólną wolą organu wyrażoną w dokumencie, bez ingerencji w merytorykę decyzji administracyjnej.

W przypadku służby przygotowawczej nie ma podstaw do przyznania rekompensaty utraconego wynagrodzenia, ponieważ osoby pełniące tę służbę nie spełniają przesłanek bycia żołnierzami rezerwy z przydziałem kryzysowym, co wyłącza zastosowanie art. 119a ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP.

Samowola budowlana polegająca na budowie budynku gospodarczego niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uzasadnia wydanie nakazu jego rozbiórki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, niezależnie od wcześniejszego zgłoszenia budowy.

Termin dla podmiotów publicznych do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy biegnie od momentu wpływu korespondencji na adres elektronicznej skrzynki podawczej, co wyklucza późniejsze jego rozpoczęcie przez faktyczne odebranie.

Czynność organu dotującego w przedmiocie wyrażenia zgody na udzielenie dotacji podlega sądowoadministracyjnej kontroli legalności, a skargi kasacyjne nieuwzględniające tej zasady nie mają uzasadnionych podstaw.

Uchwała Komisji Egzaminacyjnej uznająca negatywną ocenę egzaminu notarialnego jest prawidłowa, gdy szczegółowo ocenione uchybienia formalne i merytoryczne w pracy kandydata uzasadniają brak podstaw do jego pozytywnego zaliczenia.

Skarga kasacyjna nie mogła być uwzględniona, gdyż zatwierdzony projekt budowlany był zgodny z planem zagospodarowania, a warunki przyłączeniowe były ważne na dzień złożenia wniosku budowlanego. Zarzuty skargi kasacyjnej były niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za uzasadnione cofnięcie zgody wspólnoty mieszkaniowej na dysponowanie nieruchomością, co uniemożliwiło skarżącej legitymizację prawa do budowy. Spór o skuteczność cofnięcia zgody nie mieści się w ramach postępowania administracyjnego.

Skargę kasacyjną wniesioną przez W.C. oddalono; zaskarżona decyzja o warunkach zabudowy utrzymana w mocy jako zgodna z wymaganiami urbanistycznymi i prawnymi, w szczególności rozporządzeniem planistycznym. Studium zagospodarowania przestrzennego nie jest aktem prawa miejscowego i nie stanowi podstawy prawnej decyzji administracyjnej.

Sąd kasacyjny podzielił stanowisko, że świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobom, które nie obciążone są obowiązkiem alimentacyjnym, jak określono w art. 128 k.r.o. Przepis art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych ogranicza ustalanie prawa do tego świadczenia do krewnych w linii prostej i rodzeństwa.