Zastosowanie art. 55 ust. 9 Prawa lotniczego, jako sprzecznego z Konstytucją RP, uniemożliwia zawieszenie postępowania o warunki zabudowy na terenach objętych planem generalnym. Organy mają obowiązek kontynuować sprawę ustalenia warunków zabudowy.

Cofnięcie zezwolenia na sprzedaż alkoholu, jak określa art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, jest obligatoryjne przy stwierdzeniu sprzedaży osobie niepełnoletniej, nie wymagając udowodnienia winy sprzedawcy.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzutach naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych związanych ze stwierdzeniem choroby zawodowej, została oddalona. Decyzja organu o rozpoznaniu choroby została uznana za prawidłową, opartą na wiarygodnych orzeczeniach lekarskich wskazujących na związek choroby z warunkami pracy.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA została oddalona, gdyż decyzja nakazowa organu nadzoru budowlanego była zgodna z prawem w świetle obowiązujących przepisów planistycznych i warunków technicznych, pomimo podniesionych zarzutów przez skarżącego.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdzono, że dla klasyfikacji obiektu jako budynku kluczowe jest trwałe związanie z gruntem oraz wydzielenie z przestrzeni, co w niniejszej sprawie skutkowało uznaniem obiektu za podlegający opodatkowaniu jako budynek.

Obiekt budowlany, który posiada fundamenty, dach oraz jest trwale związany z gruntem i wydzielony przegrodami budowlanymi, kwalifikuje się jako budynek w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co skutkuje opodatkowaniem nie jako budowla, ale jako budynek.

Sporny obiekt spełnia kryteria budynku według u.p.o.l., a zatem podlega opodatkowaniu jako budynek. Normatywne cechy budynku, takie jak trwałe związanie z gruntem, obecność fundamentów, ścian i dachu, są spełnione, niezależnie od sposobu ich montażu czy możliwości przeniesienia. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.

Dopuszcza się prowadzenie jednej wspólnej ewidencji dla aktywności objętej zwolnieniem podatkowym na podstawie zezwoleń oraz decyzji o wsparciu, pod warunkiem zgodności z miejscem i zakresem udzielonej pomocy publicznej.

Skarga kasacyjna A. C. dotycząca zwrotu dofinansowania jest bezzasadna, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest zgodny z prawem. Wydatki beneficjenta podlegają zwrotowi z uwagi na nieprawidłowe zarządzanie środkami unijnymi.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalona, z uwagi na brak podstaw do podważenia ustaleń faktycznych oraz prawidłowe zastosowanie przepisów prawa przez sąd pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że nie doszło do naruszenia prawa procesowego ani materialnego przez WSA, wskazując na brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej z uwagi na nieziśnienie kwalifikowanych wad spornych decyzji.

Pojazdy typu "miękka hybryda" klasyfikuje się do podpozycji 8703 22 CN jako pojazdy jedynie z silnikiem spalinowym, przy braku zdolności do samodzielnego napędu elektrycznego, co wyklucza uznanie ich za hybrydy w znaczeniu Nomenklatury Scalonej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że pełnomocnictwo ogólne uprawnia do działania w postępowaniach administracyjnych wszystkich szczebli, a doręczenie decyzji pełnomocnikowi czyni termin na wznowienie bieżącym. Oddalił skargę kasacyjną, uznając właściwość procedowania organu administracyjnego.

Do uznania wydatków za kwalifikowalne w ramach projektów finansowanych ze środków UE, konieczne jest rzeczywiste wykonanie prac potwierdzone dokumentacją, spełniającą zasady racjonalności i efektywności. W innym razie, beneficjent jest zobowiązany do zwrotu otrzymanego dofinansowania.

Sąd uznał, że incydentalna pożyczka od ojca dla syna nie stanowi działalności gospodarczej i nie podlega zwolnieniu z podatku od czynności cywilnoprawnych, jeśli brak spełnienia określonych przepisami warunków formalnych.