Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wiążąca informacja taryfowa obowiązuje jedynie w granicach jej treści, a organy celne mogą nakładać cło antydumpingowe według prawidłowego kodu taryfowego zgodnie z regulacjami unijnymi, pomimo zgłoszonego innego kodu przez podmiot gospodarczy.

Brak ustalenia znacznego stopnia niepełnosprawności przed dniem 31 grudnia 2023 r. uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie regulacji obowiązujących przed tą datą. Oddalono skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji o podatkowej odpowiedzialności osób trzecich z urzędu nie występują przesłanki uzasadniające stwierdzenie rażącego naruszenia prawa. Skarga kasacyjna skarżącego jest niezasadna.

Zmiana przeznaczenia działek na tereny zieleni krajobrazowej w studium przez Gminę Kosakowo nie narusza władztwa planistycznego, pozostając zgodna z interesem publicznym ochrony środowiska. Zasady i kierunki zagospodarowania przestrzennego gminy są ustalane z poszanowaniem przysługujących praw właścicieli nieruchomości.

Sporny obiekt spełnia przesłanki budynku w rozumieniu u.p.o.l.; trwałe związanie z gruntem i zewnętrzne wydzielenie przegrodami budowlanymi uzasadnia opodatkowanie podatkiem od nieruchomości jako budynek.

Nieruchomość użytkowana przez PKP została z mocy prawa skomunalizowana na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Brak udokumentowanego prawa zarządu przesądza o przynależności mienia do organów administracji państwowej, tym samym wykluczając jego użytkowanie przez PKP i potwierdzając komunalizację.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż brak udokumentowanego prawa zarządu Polskich Kolei Państwowych nad nieruchomością na dzień 27 maja 1990 r. oznacza jej komunalizację z mocy prawa na rzecz właściwej gminy, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej.

Dopuszcza się prowadzenie jednej wspólnej ewidencji dla aktywności objętej zwolnieniem podatkowym na podstawie zezwoleń oraz decyzji o wsparciu, pod warunkiem zgodności z miejscem i zakresem udzielonej pomocy publicznej.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA została oddalona, gdyż decyzja nakazowa organu nadzoru budowlanego była zgodna z prawem w świetle obowiązujących przepisów planistycznych i warunków technicznych, pomimo podniesionych zarzutów przez skarżącego.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdzono, że dla klasyfikacji obiektu jako budynku kluczowe jest trwałe związanie z gruntem oraz wydzielenie z przestrzeni, co w niniejszej sprawie skutkowało uznaniem obiektu za podlegający opodatkowaniu jako budynek.

Obiekt budowlany, który posiada fundamenty, dach oraz jest trwale związany z gruntem i wydzielony przegrodami budowlanymi, kwalifikuje się jako budynek w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co skutkuje opodatkowaniem nie jako budowla, ale jako budynek.

Sporny obiekt spełnia kryteria budynku według u.p.o.l., a zatem podlega opodatkowaniu jako budynek. Normatywne cechy budynku, takie jak trwałe związanie z gruntem, obecność fundamentów, ścian i dachu, są spełnione, niezależnie od sposobu ich montażu czy możliwości przeniesienia. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.

Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, podtrzymująca wysokość kary za naruszenie przepisów transportowych odnoszących się do wpisów ręcznych na karcie kierowcy, jest zgodna z prawem stanowionym i właściwie kwalifikuje wagę naruszeń na podstawie krajowych przepisów oraz wyklucza niezgodność z prawem unijnym.

Niewłożenie karty kierowcy do tachografu stanowi naruszenie zasad użytkowania tachografu określone w lp. 6.3 załącznika nr 3 do u.t.d., natomiast sumowanie kar za kolejne progi czasowe naruszeń przewozowych jest niedopuszczalne, jeśli nie wynika jednoznacznie z przepisów ustawowych.

Skarga kasacyjna A. C. dotycząca zwrotu dofinansowania jest bezzasadna, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest zgodny z prawem. Wydatki beneficjenta podlegają zwrotowi z uwagi na nieprawidłowe zarządzanie środkami unijnymi.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalona, z uwagi na brak podstaw do podważenia ustaleń faktycznych oraz prawidłowe zastosowanie przepisów prawa przez sąd pierwszej instancji.

Zastosowanie art. 55 ust. 9 Prawa lotniczego, jako sprzecznego z Konstytucją RP, uniemożliwia zawieszenie postępowania o warunki zabudowy na terenach objętych planem generalnym. Organy mają obowiązek kontynuować sprawę ustalenia warunków zabudowy.

Cofnięcie zezwolenia na sprzedaż alkoholu, jak określa art. 18 ust. 10 pkt 1 lit. a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, jest obligatoryjne przy stwierdzeniu sprzedaży osobie niepełnoletniej, nie wymagając udowodnienia winy sprzedawcy.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzutach naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych związanych ze stwierdzeniem choroby zawodowej, została oddalona. Decyzja organu o rozpoznaniu choroby została uznana za prawidłową, opartą na wiarygodnych orzeczeniach lekarskich wskazujących na związek choroby z warunkami pracy.