W przypadku opodatkowania nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą, decydujące znaczenie ma fakt jej posiadania przez przedsiębiorcę, niezależnie od faktycznego wykorzystania do celów gospodarczych.
W przypadku błędnego odliczenia VAT, wynikającego z braku złożenia formularza VAT-26 i rozliczeń związanych z użytkowaniem pojazdów, nałożenie sankcji 30% VAT jest zgodne z przepisami, pomimo naruszeń proceduralnych i wymogów proporcjonalności.
Zastosowanie sankcji VAT w wysokości 30% za zaniżenie podatku należnego nie wymaga dodatkowego miarkowania, gdy nie stwierdzono oszustwa podatkowego, a tylko inne nieprawidłowości rozliczeniowe, naruszając zasadę proporcjonalności.
NSA oddalił skargę kasacyjną, podkreślając konieczność prawidłowego ustalenia faktycznego wykorzystania energii elektrycznej jako elementu czynności opodatkowanych, wpływających na prawo do odliczenia VAT, oraz potrzebę szczegółowej analizy dowodów przy ustaleniu zobowiązań podatkowych.
W razie konwersji zezwoleń wydanych przed 2001 r., przedsiębiorca traci prawo do starych zwolnień SSE, nabywa jednak prawo zwolnienia zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., obowiązującym od 1 maja 2004 r., do upływu terminu zezwolenia lub wyczerpania limitu.
Świadczeniodawca jest obowiązany zapewnić pacjentom możliwość rejestracji w każdy z dostępnych sposobów, w tym telefonicznie i elektronicznie; wybór sposobu należy do pacjenta, co wynika z gramatycznej, systemowej i celowościowej wykładni § 13 ust. 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia.
NSA uchyla wyrok WSA w zakresie uznania przedawnienia karalności, wskazując na błędną interpretację norm prawa materialnego zawieszającą bieg terminów w czasie epidemii. Sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak jest obiektywnego uzasadnienia dla obaw skarżącego o prześladowanie w kraju pochodzenia, co wyklucza nadanie statusu uchodźcy oraz udzielenie ochrony uzupełniającej. Skarga kasacyjna została oddalona.
Decyzje administracyjne odmawiające ustalenia warunków zabudowy z powodu braku dostępu do drogi publicznej mogą być uchylone, gdy brak dostępu nie zostanie dostatecznie wykazany, a istnienie przeszkód w dostępie do drogi publicznej nie zostało właściwie udokumentowane.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 maja 2026 r. oddalił skargę kasacyjną dotyczącą przyjęcia publicznej obrony rozprawy doktorskiej, stwierdzając brak uchybień w postępowaniach Rady Doskonałości Naukowej i Rady Naukowej Instytutu Pedagogiki, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.
Udział radnego w głosowaniu nad uchwałą dotycząca jego interesu prawnego, stanowi istotne naruszenie prawa, skutkujące nieważnością uchwały, niezależnie od wpływu tego radnego na jej wynik (art. 25a u.s.g.).
Decyzje o skreśleniu z listy doktorantów na podstawie art. 203 ust. 2 P.s.w.n. mają charakter uznaniowy, lecz nie mogą być dowolne; muszą wynikać z dogłębnej oceny faktycznych i prawnych okoliczności sprawy oraz wyważać interes społeczny i indywidualny.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych była zgodna z przepisami RODO, a przetwarzanie danych osobowych przez Komendanta Wojewódzkiego Policji było legalne i nie naruszało prawa do ochrony danych.
Oddalenie skargi kasacyjnej Stowarzyszenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie nieważności decyzji o braku potrzeby oceny środowiskowej, z uwzględnieniem zgodności z planem miejscowym, pomocniczej roli opinii organów ochrony środowiska oraz braku rażącego naruszenia prawa.
Odesłanie skarżącego do zasobów internetowych bez wskazania precyzyjnych miejsc, gdzie znajdują się żądane informacje, nie spełnia wymogu udostępnienia informacji publicznej. Organ pozostaje w bezczynności, gdy nie wskazuje konkretnych danych.
Decyzja Wojewody z 15 lipca 2020 r. utrzymująca pozwolenie na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej jest zgodna z prawem. Organy prawidłowo zastosowały przepisy o oddziaływaniu elektromagnetycznym. Skarga kasacyjna M. C. oddalona. Normatywne podstawy nie naruszone.
Zasada nadrzędna przy realizacji celu wywłaszczenia obejmuje całość złożonej infrastruktury technicznej związanej z budową osiedla mieszkaniowego, wobec czego na potrzeby zwrotu nieruchomości nie dzieli się jej na poszczególne elementy. Tym samym nieruchomość uznaje się za właściwie zagospodarowaną, jeśli całość inwestycji spełnia pierwotnie określone cele.
Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów dotyczących naruszeń proceduralnych, a uchybienie terminu do wniesienia odwołania stwierdzone w postanowieniu organu podatkowego uznano za prawidłowe.
NSA uchylił wyrok WSA, przesądzając o konieczności ponownego rozważenia kwestii wpływu pandemii COVID-19 na realizację projektu oraz poprawności uzasadnienia decyzji administracyjnej w obszarze wykładni przepisów proceduralnych i zasad rozliczania dofinansowania.
Wygaszenie decyzji zabezpieczającej kwotę zobowiązania podatkowego, skutkujące bezprzedmiotowością postępowania odwoławczego, uzasadnia zastosowanie art. 233 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej i wyłącza merytoryczną ocenę wygasłej decyzji zabezpieczającej.