Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną złożoną przez K.S. dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego budowy stacji telefonii komórkowej, uznając, że inwestycja jest zgodna z prawem. Sąd potwierdził, że proces zatwierdzania pozwolenia na budowę i analiza wpływu na środowisko zostały przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Obowiązek wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku jest wymagalny, mimo wewnętrznego podziału korzystania z nieruchomości przez współwłaścicieli, co nie stanowi przeszkody prawnej do wykonania tego obowiązku.

Oceniając negatywnie wniosek o dofinansowanie, organ działał zgodnie z prawem, a zarzuty proceduralne skarżącej spółki nie wpłynęły na wynik sprawy. Sąd podtrzymuje, że środki finansowe wnioskodawcy muszą być jasne, realistyczne i odpowiednio udokumentowane, aby uzyskać dofinansowanie.

Postępowanie administracyjne w sprawach nadzoru budowlanego może być wszczęte wyłącznie z urzędu, co wyłącza możliwość jego rozpoczęcia na wniosek strony prywatnej, działając jedynie informacyjnie dla organu.

Prawomocne stwierdzenie naruszenia przez diagnostę przepisów Prawa o ruchu drogowym w postaci poświadczenia nieprawdy w dokumentach uzasadnia obligatoryjne zastosowanie przewidzianej w art. 84 ust. 3 pkt 2 sankcji administracyjnej cofnięcia uprawnień diagnosty bez względu na zasady proporcjonalności.

Zakaz wprowadzania do obrotu artykułu rolno-spożywczego w nieodpowiedni sposób oznakowanego jest środkiem zgodnym z prawem, gdy wprowadzenie produktu do obrotu może istotnie naruszać interesy konsumentów w zakresie uzyskania rzetelnych informacji o produkcie.

Etykietowanie produktu jako "mleko modyfikowane" bez precyzyjnego wskazania jego składu i właściwości jest sprzeczne z przepisami Rozporządzenia nr 1308/2013, gdyż może wprowadzać konsumenta w błąd co do rzeczywistego charakteru produktu.

Nazwa "mleko modyfikowane" nie spełnia prawnych wymogów opisanych w rozporządzeniu (UE) 1308/2013, dotyczących oznaczeń produktów mlecznych, co skutkuje dozwolonym zakazem wprowadzenia tak oznakowanego produktu na rynek, zgodnie z ochroną konsumenckiego prawa do rzetelnej informacji.

NSA oddala skargę kasacyjną Kolegium RIO przeciw uchwale WSA, podkreślając brak dowiedzenia istotnego naruszenia prawa przez WSA oraz wymóg jasności i oczywistości w przypadku stwierdzenia nieważności przepisów budżetowych gminy.

Jeżeli przedsiębiorstwo znalazło się w trudnej sytuacji ekonomicznej między 1 stycznia 2020 a 31 grudnia 2021 r., to przepis art. 1 ust. 4 lit. c) rozporządzenia 651/2014 wyłącza generalny zakaz przyznania pomocy publicznej, nawet jeśli pomoc ta jest udzielana po tym okresie.

NSA, uwzględniając przepisy uchwały nr XXIII/669/2019, orzekł, że brak spełnienia przesłanek formalnych, takich jak pisemna zgoda na zamieszkiwanie, wyklucza prawo do pomocy mieszkaniowej. Przy prawidłowo ustalonym stanie faktycznym, kasacyjna skarga nie mogła być uwzględniona.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA z uwagi na nieważność postępowania z przyczyny braku zdolności sądowej jednej ze stron (T.A.). Sprawa wymaga ponownego rozpoznania przez WSA.