Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje, że nieuzasadnione opóźnienie w wydaniu karty przebiegu studiów przez uczelnię, pomimo nadzwyczajnych okoliczności, stanowi rażące naruszenie prawa i uzasadnia przyznanie rekompensaty pieniężnej skarżącemu.

Gminie przysługuje częściowe prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków na budowę infrastruktury przystankowej. Działanie w sferze imperium wyłącza pełne odliczenie; należy stosować przepisy dotyczące proporcjonalnego odliczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna M.G. jest bezzasadna. Sąd potwierdził, że zawieszenie biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych było prawidłowe, a transakcja dokumentowana fakturą VAT miała charakter fikcyjny, co uzasadniało odmowę odliczenia podatku naliczonego.

Przewlekłość postępowania przez Rektora Uczelni w sprawie wydania karty przebiegu studiów nie stanowiła rażącego naruszenia prawa, wobec uwzględnienia szczególnych okoliczności zarządu przymusowego. Skarga kasacyjna oddalona.

Decyzja organu administracyjnego w sprawie odmowy umorzenia należności narusza zasady uznania administracyjnego poprzez nieuzasadnione preferowanie interesu publicznego nad indywidualnym, co uzasadnia uchylenie decyzji ze względu na jej nielegalność.

Miasto Stołeczne Warszawa nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji o przydzieleniu kwatery tymczasowej funkcjonariuszowi policji, jako że kwestia ta nie dotyczy prawa własności, a jedynie uprawnień policjanta wynikających z ustawy o Policji.

Należy ponownie rozpoznać sprawę odmowy udostępnienia informacji publicznej w aspekcie wyjaśnienia zdolności sądowej strony skarżącej, co może przesądzić o przyszłości skargi na poziomie merytorycznym.

Brak zawarcia umowy kredytowej uniemożliwia dalsze przetwarzanie danych osobowych wynikających z zapytania kredytowego; przesłanki legalności z art. 6 RODO nie obejmują sytuacji, w której cel przetwarzania został zrealizowany, a dalsze przechowywanie danych nie jest uzasadnione.

W ramach postępowania nadzorczego, stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej możliwe jest tylko przy oczywistym i rażącym naruszeniu prawa, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie dotyczącej podwyższenia dodatku funkcyjnego dla funkcjonariusza Policji.

Odmawiając zastosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu sprzed 6 listopada 2018 r., organy naruszyły konstytucyjne zasady ustalania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop; wymaga się zastosowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. i wprowadzenia nowego współczynnika, zapewniając jego zgodność z Konstytucją RP.

Z chwilą wydania decyzji wymiarowej, kończącej postępowanie weryfikacyjne, organ traci uprawnienie do dalszego przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki VAT, nawet po jej uchyleniu przez organ drugiej instancji.

Żądanie udostępnienia informacji publicznej, nawet jeśli może służyć prywatnym celom wnioskodawcy, nie wyłącza jego prawa do takiej informacji, o ile dane te ogólnie dotyczą spraw publicznych.

Czynność Wojewody Wielkopolskiego odrzucająca wniosek o dofinansowanie z uwagi na wykluczenie skarżącej, będąca zgodna z prawem, nie wymagała szczegółowego uzasadnienia. Zaskarżenie decyzji było bezpodstawne, a wyrok NSA oddala roszczenia skarżącej.

Decyzja organu celnego o klasyfikacji taryfowej towaru jako zrębów drzewnych i odmowie ich zwolnienia do dopuszczenia do obrotu jest prawidłowa. Opinia biegłego w pełni spełniała wymogi procesowe, a jej konkluzje pozostają w zgodzie z przepisami unijnego kodeksu celnego.

Działający w okresie przed dniem 6 listopada 2018 r. przepis ustawy o Policji, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, wyłączającym zastosowanie współczynnika 1/30, obliguje organ do przywrócenia racjonalnej wysokości ekwiwalentu za niewykorzystany urlop.

Dla powstania uprawnienia funkcjonariusza Straży Granicznej do świadczeń z tytułu delegowania wystarczające jest faktyczne pełnienie służby w innej miejscowości, niezależnie od wydania formalnego rozkazu personalnego. Brak rozkazu nie wyklucza prawa do świadczeń.