Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców. NSA uznał, że Wojewoda Pomorski pozostawał w stanie bezczynności, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy dotyczą wszystkich cudzoziemców, a więc nie tylko obywateli Ukrainy. Bezczynność Wojewody, pomimo znacznego przekroczenia terminów, nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, co zwalniało organ z obowiązku zapłaty sumy pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną spółki M. S. P. H.-A., uznając za prawidłowe rozstrzygnięcie WSA o zgodności z prawem decyzji organu celnego w zakresie weryfikacji zgłoszenia celnego i opodatkowania importowanych towarów.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza brak spełnienia przez skarżącą przesłanek do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego przed 1 stycznia 2024 r., z uwagi na prowadzenie gospodarstwa rolnego do 31 grudnia 2023 r.

Samo istnienie rodzeństwa osoby wymagającej opieki nie wyklucza prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli jedno z dzieci faktycznie sprawuje pełną opiekę, rezygnując z pracy zarobkowej. Decyzje administracyjne oparte na błędnej wykładni przepisów ulegają uchyleniu, pomimo że uzasadnienia niektórych argumentów wymagały korekty.

Wartość budowli może być określona według wartości odtworzeniowej, jeśli nie istnieją porównywalne transakcje rynkowe, a stosuje się metody zgodnie z przepisami prawymi. Skarga kasacyjna niewykazująca błędów w stanie faktycznym lub prawnym zostanie oddalona.

Sąd uznaje, że dla odpowiedzialności członka zarządu z art. 116 O.p. kluczowe jest terminowe złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki. Niewypłacalność spółki musi być oceniana na gruncie art. 11 ust. 1 i 1a Prawa upadłościowego, a nie wskutek analizy ekonomicznej.

Decyzje organów badanych po wygaśnięciu 8-letniego okresu przedawnienia określonego w rozporządzeniu Rady (WE, EURATOM) nr 2988/95 są nieważne. Skarga kasacyjna Prezesa ARiMR, zawierająca niezasadne zarzuty, podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że bezczynność Wojewody Śląskiego przy rozpatrywaniu wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, uchylając wyrok WSA w tej części oraz zmieniając rozstrzygnięcie odnośnie kosztów postępowania.

Zintegrowany plan inwestycyjny może służyć jako podstawa lokalizacji elektrowni wiatrowych, traktowany jako forma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Uzasadnienie decyzji nadzorczych wymaga interpretacji przepisów zgodnie z intencją ustawodawcy oraz pełną wykładnią systemową.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki jest uzasadniona, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał złożenia wniosku o upadłość we właściwym czasie. NSA potwierdził, że nieustanowienie zarzutu egzoneracyjnego obciąża członka zarządu.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki istnieje w przypadku niewykazania spełnienia przesłanek egzoneracyjnych w art. 116 O.p., w szczególności braku we właściwym czasie zgłoszenia wniosku o upadłość spółki, przy utrzymującej się przez trzy miesiące niewypłacalności spółki.

Po wygaśnięciu decyzji o zabezpieczeniu organ odwoławczy zobowiązany jest merytorycznie odnieść się do jej zasadności i skutków możliwości zabezpieczenia, otwierając drogę do sądowej kontroli decyzji umarzającej postępowanie.

Opiekun osoby niepełnosprawnej traci prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z chwilą nabycia przez podopiecznego prawa do świadczenia wspierającego. Świadczenia wypłacone w czasie, gdy osoba wymagająca opieki nabyła prawo do świadczenia wspierającego, są nienależne i podlegają zwrotowi.

Decyzja organu nie może przewidywać zmiany prawa do zasiłku pielęgnacyjnego z mocą wsteczną, gdyż konstytutywna natura decyzji wyklucza skutki ex tunc, a możliwa jest tylko zmiana aktu z mocą od daty wydania.

Działania podatnika w zakresie struktury działalności gospodarczej, zmierzające do optymalizacji podatkowej poprzez pełne odliczenie VAT w ramach formalnych wymogów, nie mogą być uznane za nadużycie prawa, jeśli mają one rzeczywiste gospodarcze uzasadnienie.

Opieka sprawowana nad osobą niepełnosprawną musi wykluczać możliwość podjęcia pracy, aby przyznać świadczenie pielęgnacyjne. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zakres opieki wykonywanej przez skarżącą tego nie czyni, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że weryfikacja zgłoszenia celnego oraz obciążenie skarżącej spółki obowiązkiem uregulowania należności celno-podatkowych nastąpiło zgodnie z prawem, a zarzuty kasacyjne co do błędnej oceny dowodów i wykładni przepisów były nieuzasadnione.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku WSA, jako niespełniająca przesłanek kwalifikowanej bezprawności, podlega oddaleniu. Proceduralne działania organu były zgodne z obowiązującymi przepisami kpa.

Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. Sp. k. została prawnie oddalona przez NSA z powodu braku usprawiedliwionych podstaw merytorycznych, a zarzuty o naruszenie przepisów nie zostały wykazane w stopniu umożliwiającym ich rozstrzygnięcie.