Organ egzekucyjny ma prawo do zabezpieczenia zobowiązań podatkowych na podstawie nieostatecznej decyzji dotyczącej wymiaru podatku, jeżeli istnieją uzasadnione obawy co do utrudnienia lub udaremnienia przyszłej egzekucji, przy czym ocena okoliczności sprawy skutkujących zabezpieczeniem nie jest przedmiotem postępowania zabezpieczającego i powinna być przeprowadzona w toku oddzielnego postępowania.

W przypadku postępowań dotyczących zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych, właściwym organem do rozpatrzenia odwołania od decyzji wydanej przez wojewodę jest Minister Rodziny i Polityki Społecznej, a nie samorządowe kolegium odwoławcze. Teza od Redakcji

Wykładnia art. 67a § 1 pkt 3 ordynacji podatkowej, wskazuje na konieczność indywidualnej i szczegółowej oceny ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego przy aplikowaniu ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, przy czym spełnienie jednej z wskazanych przesłanek upoważnia organ podatkowy do rozważenia przyznania takiej ulgi. Interpretacja danego przepisu musi uwzględniać nie tylko sytuacje nadzwyczajne

Płatnik ubiegający się o opinię dotyczącą stosowania preferencji w zakresie zwolnienia z poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych należności, zgodnie z art. 26b ust. 1 u.p.d.o.p., ma obowiązek wykazania spełnienia przesłanek określonych w przepisach prawa podatkowego, a rola organu podatkowego w ramach uproszczonego postępowania ogranicza się przede wszystkim do weryfikacji materiału

W przypadku, w którym w trakcie prowadzonego postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej, podatkowy organ interpretacyjny stwierdzi, że w zakresie określonych elementów stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji, istnieje uzasadnione przypuszczenie, że mogą być one przedmiotem decyzji wydanej z zastosowaniem art. 119a o.p. organ ten, na podstawie

Zabezpieczenie należności wynikającej z nieostatecznej decyzji organu podatkowego I instancji może zostać nałożone bez konieczności istnienia ostatecznej i podlegającej wykonaniu decyzji podatkowej, jeśli organ skutecznie uzasadni ryzyko utrudnienia lub udaremnienia przyszłej egzekucji zobowiązania.

Koszty egzekucji administracyjnej, w tym opłata manipulacyjna, muszą być proporcjonalne do stopnia skomplikowania czynności, nakładu pracy organu egzekucyjnego, efektywności egzekucji i nie mogą być traktowane jako nieuzasadniona sankcja pieniężna. W ocenie proporcjonalności kosztów egzekucji powinno się uwzględniać całość procesu egzekucji, a nie tylko poszczególne czynności egzekucyjne.

W ocenie kosztów egzekucyjnych organ administracyjny musi zachować racjonalną zależność między wysokością opłaty a czynnościami organu egzekucyjnego. Takie podejście ma na celu uniknięcie nadmiernej ingerencji w postaci obciążenia administracyjnoprawnego i nieuzasadnionej sankcji pieniężnej.

Prawomocne orzeczenia sądu nie są bezwzględnie wiążące, jeśli prawo zostało zmienione po ich wydaniu. W kontekście określania kosztów egzekucyjnych, organy administracyjne powinny dokładnie przedstawić wszystkie czynności manipulacyjne i poniesione na nie wydatki, uwzględniając zarówno wytyczne Trybunału Konstytucyjnego, jak i limit maksymalny. Należy rozważyć, czy pomiędzy ustaloną wysokością opłat

Sam fakt posiadania nieruchomości przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą nie jest wystarczającym warunkiem do uznania tej nieruchomości za związaną z prowadzeniem działalności gospodarczej. Za związaną z działalnością gospodarczą można uznać nieruchomość, która jest w posiadaniu przedsiębiorcy i jednocześnie wchodzi w skład prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa, jest przedmiotem działalności