Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, obiekty infrastruktury takie jak kolejki linowe, rozpatrywane w kontekście opodatkowania podatkiem od nieruchomości, kwalifikują się jako budowle wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem.

Nałożenie obowiązku dostarczenia ekspertyzy technicznej na właściciela budynku przez organ nadzoru budowlanego jest możliwe, gdy istnieją uzasadnione wątpliwości co do stanu technicznego obiektu, które wymagają wiedzy specjalistycznej, a organy nie mogą samodzielnie poczynić stosownych ustaleń z uwagi na skomplikowany charakter sprawy.

W postępowaniu nieważnościowym nie prowadzi się ponownego postępowania dowodowego, a stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej wymaga wykazania jej rażącego naruszenia prawa, które musi być oczywiste i bezsporne. Niedopuszczalne jest konwalidowanie braku zaskarżenia decyzji zwykłym trybem poprzez wniosek o stwierdzenie jej nieważności.

Dla skuteczności zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 ordynacji podatkowej, konieczne jest zawiadomienie podatnika o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia, które powinno być doręczone pełnomocnikowi podatnika, jeśli taki został ustanowiony w postępowaniu.

Wniesienie skargi kasacyjnej powinno być skoncentrowane na zarzutach wobec decyzji będącej aktualnym przedmiotem kontroli sądowej, a nie na zaskarżaniu decyzji wcześniejszych, które zostały już utrzymane w mocy przez odpowiednie organy.

Formalne sprawdzenie kontrahenta bez weryfikacji faktycznego prowadzenia przez niego działalności gospodarczej oraz rzeczywistego realizowania dostaw, nie jest wystarczające do uzasadnienia prawa do odliczenia podatku VAT, zwłaszcza w sytuacji istnienia przesłanek wskazujących na fikcyjność transakcji.

Decyzje o odpowiedzialności podatkowej mogą być wydane tylko wówczas, gdy nie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na oczekiwanie na rozstrzygnięcia w odrębnych postępowaniach, które mają bezpośredni wpływ na rozstrzygane zagadnienie.

Dla wymierzenia kary administracyjnej istotne jest stwierdzenie naruszenia prawa i istnienia podmiotu, który tego naruszenia się dopuszcza, a podstawą rozstrzygania są przepisy obowiązujące w chwili popełnienia tego deliktu, chyba że w chwili wymierzania kary funkcjonowałyby przepisy względniejsze.

Dla przejścia działki gruntu na własność podmiotu publicznego z mocy prawa na podstawie art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami konieczne jest, aby decyzja podziałowa jednoznacznie wskazywała wydzielenie działki pod drogę publiczną, a jej zatwierdzenie nie było uzależnione od ustanowienia służebności.

W sprawach dotyczących odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zaległości podatkowe spółki, kluczowa jest rzetelna ocena dowodów dotyczących bezskuteczności egzekucji z majątku spółki oraz właściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego. Nie wystarczy samo twierdzenie o istnieniu majątku spółki, lecz musi to być majątek realny, dokładnie zidentyfikowany i nadający się do skutecznej egzekucji

Odpowiedzialność członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki jest związana z momentem ich powstania i wymagalności, a podstawą do pociągnięcia do odpowiedzialności podatkowej jest bezskuteczność egzekucji wynikająca z realnego braku majątku spółki nadającego się do egzekucji.