Decyzja organu celnego ostatecznie określająca należności celne ma charakter przesądzający dla organów podatkowych w zakresie określenia obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru, a w konsekwencji ustalenia wynikające z postępowania celnego nie mogą być przedmiotem kwestionowania w postępowaniu podatkowym.

Zgodnie z art. 30 ust. 9 ustawy o świadczeniach rodzinnych, zastosowanie ulgi w zwrocie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych, w tym umorzenie należności, jest możliwe tylko w sytuacji, gdy istnieją 'szczególnie uzasadnione okoliczności dotyczące sytuacji rodziny', które są rozumiane jako nadzwyczajne warunki życiowe, wykraczające poza zwyczajne trudności finansowe.

Istnieje możliwość zróżnicowania przez radę gminy stawek opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na podstawie art. 6j ust. 2a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, uwzględniając między innymi kryterium rodzaju zabudowy, w sprawie w której niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego lub błędna ich wykładnia przez sąd pierwszej instancji nie zostały wykazane przez podniesione

Tylko stwierdzone rażące naruszenie prawa może stanowić podstawę stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Naruszenia postępowania dowodowego nie mogą być uznane za rażące naruszenie prawa. W decyzjach nieważnościowych ocena prawa własności musi być dokładnie oparta na materiale dowodowym dostarczonym na moment wydania decyzji.

W granicach uznania administracyjnego, organ podatkowy ma prawo do decyzji o umorzeniu (w całości lub w części) zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej, jeżeli wystąpi ważny interes podatnika lub interes publiczny. Każda z tych przesłanek może samodzielnie lub łącznie stanowić podstawę do umorzenia.

Ocena nowości wzoru użytkowego odbywa się poprzez porównanie zgłoszonego wzoru z określonym rozwiązaniem należącym do stanu techniki, obejmującym wszystkie cechy zastrzeżone wzoru użytkowego.

Brak dokumentów w aktach sprawy po upływie wielu lat od ich wytworzenia nie stanowi samoistnej podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, jeśli nie można jednoznacznie wykazać rażącego naruszenia prawa w świetle enumeratywnie wyliczonych wad w art. 156 § 1 k.p.a., zwłaszcza w kontekście zasady domniemania legalności decyzji administracyjnej wyrażonej w art. 16 k.p.a.

Negatywny wynik rokowań z właścicielem nieruchomości, przeprowadzonych przed złożeniem wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, spełnia przesłanki określone w art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami do wydania decyzji o takim ograniczeniu, pod warunkiem zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.