Zakwalifikowanie substancji lub przedmiotu jako odpadu zależy od zachowania posiadacza i celu, do którego substancja lub przedmiot został wykorzystany, a nie od samej fizycznej postaci substancji lub jej pierwotnego przeznaczenia.
W systemie pomocy społecznej organ ma obowiązek dostosowywać rodzaj, formę i rozmiar świadczenia do sytuacji życiowej i materialnej wnioskodawcy oraz własnych możliwości finansowych, a przyznanie zasiłku celowego ma charakter uznaniowy i nie jest wyłączonym wynikiem automatycznego stosowania prawa.
Realizacja celów publicznych przez jednostkę samorządu terytorialnego, nawet jeżeli obejmuje nabywanie nieruchomości w formie cywilnoprawnej, nie stanowi automatycznie wywłaszczenia ani nie prowadzi do ograniczenia swobody kontraktowej sprzedającego, chyba że wyraźnie wynika to z kontekstu procedury wywłaszczeniowej przewidzianej przepisami prawa.
Zakazy i ograniczenia nałożone przez organy stanowiące gminy, związane z ochroną wartości kulturowych i krajobrazu miejskiego przez ustanowienie parku kulturowego, stanowią źródło obowiązków dla właścicieli nieruchomości i mieszczą się w granicach konstytucyjnej zasady proporcjonalności, tak długo jak nie naruszają one istoty prawa własności i nie powodują pozbawienia własności bez właściwego prawem
1. Zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiąże się z dokonaniem określonych ustaleń faktycznych z zastosowaniem przepisów Nomenklatury Scalonej. 2. Klasyfikacji towaru do konkretnej pozycji dokonuje organ na podstawie Wspólnej Taryfy Celnej, w oparciu o cechy, właściwości i stan danego towaru w momencie dokonywania zgłoszenia celnego, a nie biegły, którego opinii stanowiącej jeden
1. Zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiąże się z dokonaniem określonych ustaleń faktycznych z zastosowaniem przepisów Nomenklatury Scalonej. 2. Klasyfikacji towaru do konkretnej pozycji dokonuje organ na podstawie Wspólnej Taryfy Celnej, w oparciu o cechy, właściwości i stan danego towaru w momencie dokonywania zgłoszenia celnego, a nie biegły, którego opinii stanowiącej jeden
1. Zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji taryfowej wiąże się z dokonaniem określonych ustaleń faktycznych z zastosowaniem przepisów Nomenklatury Scalonej. 2. Klasyfikacji towaru do konkretnej pozycji dokonuje organ na podstawie Wspólnej Taryfy Celnej, w oparciu o cechy, właściwości i stan danego towaru, w momencie dokonywania zgłoszenia celnego, a nie biegły, którego opinii stanowiącej jeden