Zezwolenie na umieszczenie w pasie drogowym obiektu (urządzenia), na podstawie art. 40 ust. 2 pkt 3 ustawy o drogach publicznych, jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy przemawiają za tym szczególnie uzasadnione względy, a ponadto, gdy ich umieszczenie nie zagraża bezpieczeństwu ruchu drogowego. Zezwolenie takie ma charakter czasowy. W sprawie o zezwolenie na zajęcie pasa drogowego na kolejny okres konieczne

Sprawa o wymierzenie kary za zajęcie pasa drogowego nie jest szczególnego rodzaju postępowaniem, w którym dla jego rozstrzygnięcia wymagane jest sporządzenie mapy do celów prawnych. W tym postępowaniu przebieg granic pasa drogowego należy do kwestii stanu faktycznego, ustalanego przez organ w ramach postępowania dowodowego. Okoliczność ta ustalana jest na podstawie wszelkich dowodów służących wyjaśnieniu

Zgodnie z art. 17a Ordynacji podatkowej organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej jest organ podatkowy właściwy dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Właściwość tę ustala się zgodnie z art. 17 tej ustawy, według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, o ile ustawy podatkowe nie stanowią inaczej.

Obciążenie zstępnych (dzieci) kosztami pobytu rodziców w domu pomocy społecznej jest zgodne z prawem, jeśli organy administracyjne przeprowadzą wnikliwe postępowanie dowodowe, prawidłowo uwzględnią dochody i sytuację finansową zstępnych oraz zastosują odpowiednie przepisy prawa materialnego.

Pasem drogowym jest obiekt trójwymiarowy, korzystający z niezbędnego uprzywilejowania w sferze publicznoprawnej, ale zawsze w granicach niezbędnych dla właściwego funkcjonowania ruchu związanego z jego prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą. Obowiązek ponoszenia kosztów lokalizacji obiektów i urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogą i konsekwencje ich lokalizacji