Nierealizowane, to jest nieskonkretyzowane podmiotowo i przedmiotowo ustawowe prawo do zachowku nie stanowi podlegającego odliczeniu od podstawy opodatkowania podatkiem od spadków długu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r., Nr 142, poz. 1514 ze zm.).

Organy interpretacyjne nie mogą odmawiać wydania interpretacji podatkowych przez wymaganie od podatników rozstrzygnięcia kwestii kluczowych dla zasadności pytania interpretacyjnego; narzędzia prawne, takie jak wezwanie do uzupełnienia braków we wniosku, nie mogą służyć przerzuceniu na podatnika obowiązku dokonywania czynności, do których organ jest zobowiązany.

Przepisy krajowe regulujące odliczanie podatku naliczonego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, które uniemożliwiają wykonanie prawa do odliczenia w tym samym okresie rozliczeniowym, w którym podatek jest należny z powodu niespełnienie formalnych wymogów, są niezgodne z zasadą neutralności VAT ustanowioną w Dyrektywie VAT.

Czynności świadczone przez podatnika, które nie są bezpośrednio związane z jego głównym przedmiotem działalności gospodarczej i są realizowane sporadycznie, nie stanowiąc stałe i konieczne rozszerzenie tej działalności, mają charakter pomocniczy i nie są wliczane do obrotu mającego wpływ na proporcję odliczenia podatku VAT, na podstawie art. 90 ust. 6 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.