Zgodnie z prawem, strona ma prawo do wglądu w akta sprawy, a ograniczenia tego prawa muszą zostać odpowiednio uzasadnione przez organy podatkowe, które mają obowiązek wskazać, które informacje i z jakich powodów kwalifikują jako niejawne. W przypadku dokumentów objętych tajemnicą skarbową, sąd musi wyjaśnić, dlaczego nie mogą być one ujawnione stronie.

W postępowaniu, którego przedmiotem jest ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, nie ma obowiązku przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego. Uprawdopodobnienie, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie, spoczywa na stronie inicjującej to postępowanie.

Organ podatkowy ma prawo odmówić podatnikowi prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeżeli obiektywne przesłanki wskazują, że podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, że transakcja, której dotyczyło odliczenie, wiązała się z przestępstwem lub nadużyciem.

Zapewnienie skutecznego środka odwoławczego, gdy akta sprawy objęte są klauzą "tajne", nie wymaga pełnego dostępu do takich akt sprawy w tym objętych klauzulą "tajne". Wymaga jednak pewnej informacji o podstawach podejmowanych decyzji. Ocena wpływu odmowy wglądu na zapewnienie skutecznego środka zaskarżenia powinna być dokonana w sprawie, której te akta dotyczą.

Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, określenie wartości nieruchomości przed uchwaleniem planu miejscowego powinno uwzględniać faktyczny sposób jej wykorzystania, a nie potencjalne możliwości jej zagospodarowania.