Przepisów u.d.i.p. nie stosuje się wyłącznie wtedy, gdy są one nie do pogodzenia z przepisami ustaw szczególnych, które w sposób odmienny regulują zasady i tryb dostępu do informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.).

Przesłankę „braku posiadania niezbędnych środków utrzymania”, o której stanowi art. 83 ust. 1 ustawy emerytalnej, należy ocenić porównując sytuację materialną ubiegającego się o świadczenie z wysokością świadczeń określonych w przepisach jako minimalne.

O wymiarze podatku należnego od budynków decydują przepisy ustawy podatkowej i stan faktyczny, a nie zapisy w ewidencji gruntów i budynków. Spółka może je podważyć.

W ramach skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, o której mowa jest w art. 285a § 3 p.p.s.a., wnoszący taką skargę nie może kwestionować stanu faktycznego sprawy przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia przez Sąd w zaskarżonym tą skargą wyroku. Nie może też przyjmować w zakresie stawianych podstaw skargi dotyczących rażącego naruszenia przepisów prawa Unii Europejskiej stanu

Organ jest zobowiązany zapobiec dostępowi do konkretnych informacji umożliwiających identyfikację osób fizycznych, co najczęściej oznacza udostępnienie dokumentów odpowiednio zanonimizowanych ze względu na prywatność osoby fizycznej, o czym stanowi art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Jednak w razie uznania i przekonującego wykazania, że istnieje potrzeba ochrony prywatności określonej osoby lub osób, a celu tego

Norma prawna wykreowana na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy o publicznym transporcie zbiorowym, w drodze uchwały gminy, jest normą o charakterze ogólnym, abstrakcyjnym i powszechnym na terenie gminy, nie jest to norma indywidualna rozstrzygająca pewną kwestię (wysokość stawki opłaty za zatrzymanie na przystanku komunikacyjnym) w stosunku do konkretnych adresatów, z góry oznaczonych. Ten ogólny i abstrakcyjny