W przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych podstawę opodatkowania stanowi ich wartość z pierwszego stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego. Kabiny i półkabiny telefoniczne nie są obiektami małej architektury. Nie są też budynkami - m.in. dlatego, że nie są trwale związane z gruntem (nie mają fundamentów). W konsekwencji trzeba je kwalifikować jako budowle i opodatkować

1. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego za zaległość, z tytułu której ma zostać orzeczona odpowiedzialność osoby trzeciej, nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie odpowiedzialności tej osoby. Mogą wiązać się z nim określone skutki procesowe, ale powstanie takiej sytuacji nie rodzi obowiązku

Analiza normatywna przepisów art. 60 ust. 1 i 4 oraz art. 61 ust. 1 u.p.z.p. prowadzi do konstatacji, że nie jest możliwe wydanie przez organ odwoławczy decyzji reformatoryjnej na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., w zakresie ustalenia warunków zabudowy.

Ograniczenie wolności budowlanej wynika z art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b., który określa zakres i formę ingerencji organów architektoniczno-budowlanych. Do ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości należy zaliczyć także to wynikające z określenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania danego terenu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ogranicza

1. W art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. aa u.p.a., który reguluje konstrukcję stawki podatkowej kwotowej stałej, ze względu na definitywne odstąpienie przez ustawodawcę od wskazania podstawy opodatkowania (podstawy obliczenia podatku), uregulowano stawkę, która odpowiada równocześnie wysokość podatku pobieranego, który też jest stały i wynosi 0 zł. 2. Uregulowana w art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. aa u.p.a. stawka