1. Obiekt budowlany, jakim jest sieć telekomunikacyjna służąca do przesyłu sygnału nie ma cech budynku ani obiektu małej architektury. Stanowi jednocześnie jedną, zorganizowaną całość użytkową, sieć składającą się z funkcjonalnie powiązanych elementów, w tym linii kablowych umieszczonych w kanalizacji. Stanowi "obiekt budowlany" w rozumieniu art. 3 u.p.b., a także, jako budowla, przedmiot opodatkowania

1. Sieć gazową uznać należy za budowlę nie tylko na gruncie ustawy Prawo budowlane, ale także na gruncie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. 2. Treść art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego wskazuje na to, że w przypadku powiązania części budowlanych z urządzeniami technicznymi dla oceny, czy jest to budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z urządzeniami i instalacjami, czy też budowla i odrębne

Wprawdzie podatnicy mają, zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.p. obowiązek prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a prowadzone na podstawie ustawy o rachunkowości księgi rachunkowe są zarazem księgami podatkowymi, w rozumieniu art. 193 § 1 O.p.,

1. Sieć telekomunikacyjna stanowi budowlę i podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, z uwzględnieniem każdego z jej elementów. Jeżeli zatem kable są położone w kanalizacji kablowej, wówczas oba te elementy tworzą jedną całość techniczno-użytkową, a tym samym stanowią jedną budowlę. Sama kanalizacja kablowa, bez wypełnienia jej kablami, nie mogłaby bowiem służyć celowi świadczenia usług telekomunikacyjnych

Sam fakt wykonania robót niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę czy przepisami, nie może stanowić samodzielnej i wystarczającej przesłanki nałożenia obowiązków określonych w art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego.

1. Znamiona "bezzasadnej odmowy" z art. 262 § 1 pkt 2a O.p. nosi postępowanie strony, która bez uzasadnionej przyczyny nie realizuje wezwania organu, tj. jeżeli z okoliczności sprawy nie wynika, że jest to usprawiedliwione obiektywnymi okolicznościami. Nie chodzi zatem o to, czy w przekonaniu strony powinna ona ten obowiązek wykonać, lecz o kwestię istnienia faktycznych przeszkód w jego wykonaniu.

Przy ocenie podobieństwa danych towarów należy uwzględniać punkt widzenia przeciętnego konsumenta. Towary lub usługi są podobne, gdy wykazują analogiczne właściwości i zaspokajają te same potrzeby konsumenta, według kryterium porównywalności w użytkowaniu, i gdy istniejące różnice nie wpływają w znaczący sposób na decyzję przeciętnego konsumenta o skorzystaniu z jednego lub drugiego towaru bądź usługi

Oceny podobieństwa produktów należy dokonywać z perspektywy konsumenta. Ma to istotne znaczenie w kontekście tego, iż na terytorium każdego państwa członkowskiego podobne towary i usługi podlegają takiemu samemu obciążeniu podatkowemu, bez względu na długość łańcucha produkcji i dystrybucji.

W sytuacji gdy spółka wykorzystuje pojazdy do celów mieszanych (służbowych i prywatnych) i dochodzi do nieodpłatnego zużycia paliwa przez pracowników na ich cele osobiste, a to podlega VAT zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT. Skoro więc jest to sprzedaż i odbywa się ona na rzecz pracowników, a zatem osób nieprowadzących działalności gospodarczej, to sprzedający musi ją zaewidencjonować w kasie

Przedmiotem wznowionego postępowania z art. 272 p.p.s.a. jest ocena wpływu wskazanej podstawy wznowienia na treść poprzedniego rozstrzygnięcia. W razie stwierdzenia, że podstawa wznowienia nie miała wpływu na treść uprzednio wydanego orzeczenia, skarga o wznowienie postępowania nie może być uwzględniona.

Przychód pracowników tymczasowych w postaci szkoleń sfinansowanych przez pracodawcę użytkownika nie korzysta ze zwolnienia od podatku. Przepisy podatkowe odmiennie traktują podnoszenie kwalifikacji zwykłych pracowników i pracowników tymczasowych. Wydaje się to być uzasadnione - koszt szkolenia pracownika tymczasowy nigdy się bowiem pracodawcy-użytkownikowi nie zwróci, chyba że w istocie praca tymczasowa