Wykładnia językowa pojęcia "konstrukcja oporowa", o którym mowa w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, uzupełniona wykładnią systemową zewnętrzną, pozwala na zakwalifikowanie obudowy górniczej do konstrukcji oporowych. W konsekwencji, skoro obudowy górnicze stanowią konstrukcje oporowe, a te wymienione są wprost w ustawie Prawo budowlane jako budowle, to jako budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy

1. Sieć telekomunikacyjna jest budowlą na gruncie ustawy Prawo budowlane oraz ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Jeżeli kable są położone w kanalizacji kablowej, wówczas obie tworzą całość techniczno-użytkową, a tym samym stanowią jedną budowlę. Ta złożona z kanalizacji kablowej i kabli wraz z urządzeniami i instalacjami jedna budowla stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości

Brzmienie przywołanego art. 12 ust. 12 u.p.d.o.p. pozwala zastosować regulację wynikającą z art. 12 ust. 4d u.p.d.o.p. do więcej niż jednej transakcji nabycia udziałów. Literalne brzmienie tego przepisu nie ogranicza jego zastosowania do nabycia udziałów tylko od jednego wspólnika w ramach kilku transakcji.

Zwrot "koszty uzyskania przychodów" należy rozumieć w sposób na jaki wskazuje treść art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i podmiotem ponoszącym wydatek zaliczany do kosztu uzyskania przychodów musi być podatnik. To na podatniku spoczywa obowiązek dokumentowania

Nabycie nieruchomości do majątku wspólnego małżonków nie przesądza jeszcze, iż nieruchomości te nie mogły być wykorzystywane dla celów prowadzonej działalności gospodarczej przez jedno z nich. Ocena taka odbywać się musi zawsze w odniesieniu do realiów konkretnej sprawy.

1. Przesłanki z art. 239b § 2 o.p. nie można odczytywać w oderwaniu od treści normatywnej art. 239b § 1 tej ustawy. W przypadku przesłanki nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, o której mowa w art. 239b § 1 pkt 4 o.p., uprawdopodobnienie niewykonania decyzji, o którym mowa w art. 239b § 2 o.p., powinno polegać na wykazaniu, że z uwagi na krótki okres do upływu terminu przedawnienia istnieje

NSA nie jest właściwy do rozpoznania sporu o właściwość lub kompetencyjnego powstałego w związku z rozpoznawaniem skargi wniesionej w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego także wtedy, gdy chodzi o określenie organu właściwego m.in. na podstawie art. 236 k.p.a.