Nie można uznać za konkurs w rozumieniu art. art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z 21 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) przedsięwzięcia, w którym za zwycięzcę uznaje się każdego uczestnika, który osiągnie w danym przedziale czasu określoną wartość obrotów z tytułu sprzedaży towarów oferowanych przez organizatora.

W judykaturze prezentowane jest również stanowisko, w świetle którego kwestia oceny ustawowego określenia "mała architektura" jako odpowiednio dookreślającego ten specyficzny obiekt budowlany może być w pewien sposób zrelatywizowana przez rozmiary i charakter otoczenia, a także przez pełnioną funkcję zabudowy na danym terenie. Wskazuje się wobec tego, że pojęcie małej architektury jest związane, obok

Trafnie zauważa się, że przedmiotem postępowania zwykłego jest sprawa administracyjna materialna, zaś przedmiotem postępowania nadzwyczajnego jest sprawa administracyjna procesowa.

Z takim zapatrywaniem interpretacyjnym nie pozostaje jednak w sprzeczności ani stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ani pogląd na jakim opiera się Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą skargę kasacyjną, skoro w dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym kwestia ta nie budziła nigdy jakichkolwiek wątpliwości.