Obowiązek wydania wyroku na podstawie akt sprawy oznacza jedynie zakaz wyjścia poza materiał znajdujący się w aktach sprawy. Należy przy tym odróżnić poddanie sądowej kontroli działalności administracji publicznej na podstawie innego materiału niż akta sprawy od wydania wyroku na podstawie akt sprawy, z przyjęciem np. odmiennej oceny materiału dowodowego zawartego w tych aktach.

Art. 34 § 4 u.p.e.a. nie stanowi samodzielnej podstawy umorzenia postępowania egzekucyjnego w administracji. Umorzenie na podstawie tego przepisu może nastąpić w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 59 u.p.e.a.

Związanie sądu administracyjnego oceną prawną, o jakiej mowa w art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym we wcześniejszym orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądem, jak również nie może odstąpić od wskazań co do dalszego postępowania. Użyte w art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed

Rolą ustanowionego pełnomocnika jest informowanie reprezentowanej przez niego strony o stanie sprawy. Obowiązkiem pełnomocnika było zatem przekazanie skarżącemu informacji o wyznaczonym terminie rozprawy, by ten mógł osobiście stawić się przed Sądem w celu złożenia dodatkowych oświadczeń czy szczegółowego wyjaśnienia pewnych okoliczności, jeśli widział taką potrzebę. Wyjaśnić też należy, że udział

Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje zaś orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.