Zauważyć należy, że zarzuty skargi kasacyjnej, aby były skuteczne, muszą odnosić się do tych przepisów prawa, które legły u podstaw rozstrzygnięcia zawartego w skarżonym wyroku sądu I instancji, bowiem skarga kasacyjna jest skierowana przeciwko wyrokowi sądowemu, a jedynie pośrednio przeciwko rozstrzygnięciom administracyjnym, które podlegały kontroli sądowej.

Formułując zarzut naruszenia prawa procesowego należy pamiętać, że orzeczenia sądów administracyjnych nie zapadają na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że bezpośrednio sąd administracyjny nie może dopuścić się naruszenia takich przepisów.

Trzeba podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do samodzielnego konkretyzowania zarzutów lub formułowania hipotez co do przepisu, który mógłby ewentualnie zostać naruszony przez wojewódzki sąd administracyjny. Warunek przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia nie jest spełniony, gdy skarga kasacyjna zawiera wywody zmuszające sąd kasacyjny do domyślania się, który przepis

Skutki prawne wynikające z decyzji ostatecznej wiążą zarówno strony jak i organy, a uwzględniać je powinien także sąd administracyjny.

Do zasad materialnoprawnych sporządzania planu miejscowego zalicza się zgodność planu ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Podkreślić należy, że zamierzony skutek skarga kasacyjna może odnieść tylko wówczas, gdy wykazane zostanie takie naruszenie przez Sąd I instancji przepisów postępowania, któremu można zasadnie przypisać możliwy istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Oznacza to, że niezależnie od wskazania istoty zarzutu, autor skargi kasacyjnej winien przeprowadzić argumentację, w której wykaże wpływ tego naruszenia