Orzeczenie sądu w sprawie ubezpieczeń społecznych nie stanowi rozstrzygnięcia sprawy podatkowej, natomiast uzasadniająca je nowa – inna ocena materiału dowodowego, który stanowił uprzednio przedmiot oceny w postępowaniu dotyczącym spraw podatkowych niewątpliwie nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania podatkowego na podstawie przepisu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

Zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f. ma charakter przedmiotowy i ma na celu ochronę nieruchomości wykorzystywanych na potrzeby rolne; zwolnienie to przysługuje zatem tylko tym podatnikom, którzy sprzedają nieruchomości podmiotom zamierzającym dalej rolniczo je użytkować.

Przyznanie stronie postępowania podatkowego środka ochrony tymczasowej uzależnione jest od zaistnienia prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania.

W postępowaniu interpretacyjnym nie będą miały zastosowania przepisy i definicje strony administracyjnego postępowania podatkowego zawarte w przepisach art. 133 i art. 133a (rozdziału 3 działu IV) O.p., których unormowanie art. 14h O.p. do postępowania "interpretacyjnego" nie wprowadza.

Uchybienie art. 193 § 1 i 6 Ordynacji podatkowej może stanowić kwalifikowaną formę naruszenia prawa, ponieważ stwierdzenie w protokole nierzetelności ksiąg, to nie tylko formalne zakwestionowanie ich zgodności ze stanem rzeczywistym, ale również gwarancja procesowa dla strony, która o tym fakcie ma prawo dowiedzieć się w stosownym terminie i ze stosownym pouczeniem, co daje realną możliwość ochrony