Nie można nakładać na organy podatkowe nieograniczonego obowiązku poszukiwania faktów potwierdzających rzetelność dokumentów źródłowych, które podatnik sam uznał za rzetelne ujmując je w prowadzonych ewidencjach (dla potrzeb podatku od towarów i usług w ewidencji zakupu, a dla potrzeb podatku dochodowego w księdze przychodów i rozchodów), a następnie na ich podstawie złożył deklaracje podatkowe, jeżeli

Dopiero merytoryczne, zgodne z art. 141 § 4 p.p.s.a. przedstawienie i rozważenie, mogących mieć wpływ na ocenę legalności zebranych dowodów, zagadnień zgodności z prawem wszczęcia i prowadzenia postępowania, w którym zostały one pozyskane, pozwoli na kolejne konstatacje w przedmiocie ustalenia stanu faktycznego sprawy i jego subsumcje pod adekwatne unormowania materialnego prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 14c § 2 O.p. w razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Przepis ten nakłada na organ nie tylko obowiązek wskazania prawidłowego stanowiska, ale też obowiązek wyjaśnienia, dlaczego nie podziela stanowiska wnioskodawcy. Z interpretacji powinno więc wyraźnie wynikać, dlaczego zdaniem

Użyte w art. 18 ust. 5 Konwencji i art. 15 ust. 1 Umowy sformułowanie, iż dochód "może" być opodatkowany nie zezwalał na dowolnie wybranie państwa, w którym dochód ten powinien zostać opodatkowany. Przepisy te oznaczają, iż dochód taki podlega opodatkowaniu w tym państwie, w którym jest źródło dochodów zgodnie z prawem tego państwa a ponadto, dochód ten podlega opodatkowaniu również w państwie, w którym