Ewidencja sama w sobie zaś nie jest dowodem zaprzeczającym jak również potwierdzającym wykonanie robót w niej zaewidencjonowanych. Zasadnie uznano, że brak w ewidencji środków trwałych ujawnienia inwestycji w obcy obiekt również nie może z góry zaprzeczać że takowych nakładów podatnik nie poczynił. Urządzenie księgowe jakim jest ewidencja środków trwałych służy przede wszystkim zaliczeniu do kosztów

Żaden z przepisów Ordynacji podatkowej nie przewiduje zażalenia w sprawie udostępnienia bądź odmowy udostępnienia dowodów. Skoro, mimo nie przysługującego zażalenia, strona skarżąca skorzystała z tego środka, trafnie Dyrektor IS potraktował zażalenie jako niedopuszczalne, działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 w związku z art. 219 O.p.

Jeżeli podatnik nie jest świadomy lub nie mógł wiedzieć o oszukańczych zamiarach innego podmiotu uczestniczącego na innym etapie łańcucha transakcji, powinno mu przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT.

Art. 86 ust. 1 u.p.t.u. prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony uzależnia tylko od faktu wykorzystywania do czynności opodatkowanych nabytych w tym celu towarów i usług. Przepisy ustawy o opłacie abonamentowej, czy rozporządzenia KRRiT z 3 czerwca 2006 r. nie są przepisami podatkowymi, a zawarte w nich obowiązki i zasady prowadzenia dokumentacji co do zasady nie przesądzają o zastosowaniu

W sprawie opodatkowania nieujawnionych źródeł przychodów na podstawie art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. wspólne opodatkowanie jest wyłączone, gdyż jest ono możliwe tylko na wspólny wniosek złożony w zeznaniu, a więc obejmuje zobowiązanie podatkowe powstające przez zdarzenia, z którymi ustawa wiąże obowiązek podatkowy. W konsekwencji dochód z nieujawnionych źródeł przychodów, którego wysokość ustalono na podstawie

Wyrażony w ustawie o PIT katalog przychodów z praw majątkowych ma otwarty charakter. W związku z tym do takich przychodów oprócz np. przychodów z praw autorskich i pokrewnych czy praw do projektów wynalazczych i znaków towarowych zalicza się również przychód wspólnika spółki jawnej z tytułu sprzedaży osobom trzecim jego praw i obowiązków w tej spółce.

Nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112 (a tym samym art. 15 ust. 2 u.p.t.u.). O tym, że dokonujący sprzedaży gruntu budowlanego podmiot działał w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym wykonując prawo własności

Nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 112 (a tym samym art. 15 ust. 2 u.p.t.u.). O tym, że dokonujący sprzedaży gruntu budowlanego podmiot działał w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym wykonując prawo własności

Postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności nie może prowadzić do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy, co do jej istoty, tak jak w postępowaniu odwoławczym. Postępowanie to ogranicza się do zbadania, czy kwestionowane postanowienie ostateczne jest dotknięta jedną z kwalifikowanych wad, wymienionych enumeratywnie w art. 247 § 1 O.p., uzasadniających stwierdzenie jej nieważności. Z uwagi

Naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej) przez błędną jego wykładnię nie może, wbrew twierdzeniom skargi kasacyjnej, polegać na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów, gdyż zasada ta regulowana jest przepisem prawa procesowego (art. 191 Ordynacji podatkowej).