Dział 36 załącznika PKWiU, zawierający m.in. wyroby jubilerskie i podobne, oznaczone symbolem PKWiU 36.2, obejmuje wyroby jubilerskie oraz ich części, wyroby jubilerskie ze złota lub srebra oraz ich części, a także usługi związane z przeróbką kamieni szlachetnych i wyrobów jubilerskich. Dział ten zawiera zatem w swym zakresie zarówno produkcję, jak i przeróbki oraz naprawy biżuterii.

Artykuł 145 § 1 P.p.s.a. ma charakter ogólny (blankietowy), znajdując zastosowanie tylko w razie stwierdzenia przez wojewódzki sąd administracyjny naruszenia wspomnianych przepisów materialnych i procesowych, wobec czego zarzut jego naruszenia musi zostać powiązany z zarzutem naruszenia tych przepisów, którym Sąd pierwszej instancji uchybił lub których naruszenia nie dostrzegł.

W świetle art. 174 p.p.s.a. tworzenie niespójnej zbitki przepisów - szeregu norm prawnych, które miał rzekomo naruszyć Sąd pierwszej instancji, nie wskazując konkretnie na czym polega naruszenie każdej z tych norm, jest nieprawidłowe.

Pawilon handlowy będący tymczasowym obiektem budowlanym, które postawiła Skarżąca, nie podlegał opodatkowaniu od nieruchomości, gdyż obowiązek podatkowy powstałby dopiero od 1 stycznia następnego roku po roku, w którym rozpoczęto użytkowanie budowli, tj. od 1 stycznia 2007 r., lecz wtedy przedmiotowa budowla już była usunięta, bądź utraciła legalność swojego istnienia w przypadku jej nierozebrania

Istotą postępowania odwoławczego przez Naczelnym Sądem Administracyjnym jest ocena zgodności z prawem zaskarżonego wyroku w granicach określonych w art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma możliwości zbadania czy kontrola ta została dokonania zgodnie z przepisami prawa. Rozstrzyganie przez sąd odwoławczy w takim stanie sprawy o zasadności konkretnych zarzutów strony skarżącej dotyczących

Dział 36 załącznika PKWiU, zawierający m.in. wyroby jubilerskie i podobne, oznaczone symbolem PKWiU 36.2, obejmuje wyroby jubilerskie oraz ich części, wyroby jubilerskie ze złota lub srebra oraz ich części, a także usługi związane z przeróbką kamieni szlachetnych i wyrobów jubilerskich. Dział ten zawiera zatem w swym zakresie zarówno produkcję, jak i przeróbki oraz naprawy biżuterii.

Dział 36 załącznika PKWiU, zawierający m.in. wyroby jubilerskie i podobne, oznaczone symbolem PKWiU 36.2, obejmuje wyroby jubilerskie oraz ich części, wyroby jubilerskie ze złota lub srebra oraz ich części, a także usługi związane z przeróbką kamieni szlachetnych i wyrobów jubilerskich. Dział ten zawiera zatem w swym zakresie zarówno produkcję, jak i przeróbki oraz naprawy biżuterii.

Sam brak adnotacji urzędowej, iż jakaś osoba działa z upoważnienia organu, albo w jego zastępstwie, nie przekreśla mocy i skutków prawnych wydanego aktu, jeśli tylko istnieje stosowne umocowanie. Tak rozumiana usterka prawna mogłaby być kwalifikowana co najwyżej jako brak uzewnętrznienia określonego umocowania do podejmowania czynności urzędowych.

Użycie w art. 67b § 1 O.p. wyrazów "Organ podatkowy...może udzielać ulg" prowadzi do wniosku, że ulgi podatkowe udzielane osobom prowadzącym działalność gospodarczą noszą charakter uznaniowy, a więc organ może, lecz nie jest obowiązany do ich udzielenia. Gdyby więc przesłanki ważnego interesu podatnika lub interesu ogólnego nie miały zastosowania przy udzielaniu ulg wskazanym osobom, organy podatkowe

To, że przepis art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p. nie wymieniał wprost odpłatnego zbycia praw majątkowych, jako przychodu nie oznaczało, że wartość ustaloną zgodnie z art. 14 ust. 1 tej ustawy nie należało uznać za przychód w rozumieniu ustawy.

Z żadnych przepisów nie da się wyprowadzić wniosku, że spełnienie warunków do korzystania ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. (osiągnięcie określonego zezwoleniem poziomu zatrudnienia i wydatków inwestycyjnych) skutkuje uprawnieniem do uzyskania zwrotu podatku zapłaconego przed spełnieniem warunków określonych w zezwoleniu. Możliwość taka, musiałaby wynikać wprost

Uznanie za wystarczający warunek do przypisania przychodu ze sprzedaży składnika mienia do źródła jakim jest działalność gospodarcza, jedynie samego faktu spełniania przez dany składnik warunków uzasadniających uznanie go za środek trwały, pomija obowiązywanie drugiej z wymienionych przesłanek, tzn. konieczności ujęcia owego składnika w ewidencji środków prawnych i wartości niematerialnych i prawnych

Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. powinien być wykładany ściśle, z uwzględnieniem literalnego znaczenia przypisywanego pojęciu "odpłatne zbycie". Wypada zgodzić się z zapatrywaniem, że w sytuacji, gdy osoba wnosząca wkład otrzymuje w zamian udziały w spółce, nie sposób określić, co stanowiłoby jej przychód i jaka byłaby jego wartość.