Od 1 lipca 2024 r., stosowanie art. 100d u.o.p. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, w zakresie przedłużającym zawieszenie terminów administracyjnych, narusza konstytucyjne prawo do sądu, co uzasadnia stwierdzenie bezczynności organu administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzja rozbiórkowa uniemożliwia wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego, nawet w przypadku budynków wybudowanych ponad 20 lat wcześniej, z uwagi na przepis art. 32 ustawy zmieniającej Prawo budowlane.
Przedłużenie stosowania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. było nieuzasadnione w kontekście nadzwyczajnych okoliczności, ale bezczynność Wojewody nie miała rażącego charakteru, uwzględniając obciążenie organu.
NSA, uznając zasadność skargi kasacyjnej Dyrektora KIS, uchylił wyrok WSA ze względu na niewłaściwe uzasadnienie oraz niezasadne nieuwzględnienie zarzutów procesowych, a sprawę skierował do ponownego rozpoznania przez WSA.
Zwolnienie z opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nie równoważy zwolnieniu z opłaty przekształceniowej. Pomimo naruszeń przepisów materialnych, brak podstaw do uchylenia decyzji, gdyż nie doszło do naruszenia zasad postępowania mogącego znacząco wpłynąć na wynik sprawy.
Dochody osoby fizycznej, która posiada centrum interesów życiowych w Polsce, a świadczy usługi na rzecz kontrahenta z Holandii bez prowadzenia tzw. zakładu, podlegają opodatkowaniu w Polsce zgodnie z art. 3 ustawy o PIT i konwencją o unikaniu podwójnego opodatkowania z Holandią.
Planowane odpłatne zbycie przez osobę fizyczną działki gruntu nabytej jako majątek prywatny, bez podejmowania działań o charakterze zawodowym w zakresie obrotu nieruchomościami, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, nie podlega więc opodatkowaniu tym podatkiem.
Zaliczki na podatek dochodowy odprowadzane przez płatnika z tytułu wynagrodzeń opiekunów nie obejmują równowartości zwiększonych kosztów utrzymania za granicą, jeśli koszty te spełniają warunki zwolnienia określone w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT oraz odpowiednim rozporządzeniu, a ich suma nie przekracza limitów ustawowych.
Gmina po zmianie przeznaczenia wodociągów na nieodpłatne dostawy musi stosować prewspółczynnik dla VAT, a metoda metrażowa, obliczana na podstawie wolumenu dostarczonej wody, jest bardziej reprezentatywna niż metoda przychodowa. Zmiana przeznaczenia sieci rodzi obowiązek korekt wieloletnich.
Płatności dokonywane przez polską spółkę na rzecz niemieckiej spółki matki za usługi IT nie podlegają jako należności licencyjne. Nie dotyczą więc limitu 2.000.000 zł ani mechanizmu pay and refund, pod pewnymi wyjątkami dotyczącymi użytkowania urządzeń przemysłowych w usługach nr 2-6 oraz najmu sprzętu IT.
Majątek zrealizowany w ramach projektu kulturalnego, wykorzystywany przez Gminę do celów niekomercyjnych i niezarobkowych, nie stanowi czynności opodatkowanych VAT, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego powiązanego z tymi wydatkami.
Sprzedaż działki nr 1 o powierzchni 0,0798 ha przez osobę nieprowadzącą działalności gospodarczej i nie podejmującą aktywnych działań komercyjnych związanych z zbyciem nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jako czynność zarządu majątkiem osobistym, zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.
Przeniesienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, w trybie podziału przez wyodrębnienie jest transakcją wyłączoną z zakresu opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 tej ustawy.
Spółka ma prawo pomniejszyć podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym o przychody ze sprzedaży wierzytelności na rzecz faktora, również do zera, niezależnie od wybranej metody ustalania tej podstawy, zgodnie z art. 24ca ustawy o CIT.
Koszty użytkowania i amortyzacji samochodów osobowych, użytkowanych przez pracowników niebędących wspólnikami, nie stanowią ukrytych zysków w rozumieniu art. 28m ust. 3 ustawy o CIT, o ile beneficjentem tych świadczeń nie jest wspólnik lub podmiot powiązany.
Przeniesienie na wspólników zespołu składników związanych z najmem nie spełnia przesłanek zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a tym samym nie podlega wyłączeniu z opodatkowania VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT; przeniesione składniki nie stanowią samodzielnego i funkcjonalnie powiązanego kompleksu.
Zarówno okoliczność podmiotowego, jak i przedmiotowego zwolnienia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowy zamiany nieruchomości nie obejmuje części nieruchomości niemieszkalnych będących przedmiotem tej czynności, przez co podlega ona opodatkowaniu w zakresie elementów niemieszczących się w przywilejach zwolnieniowych.
Transakcja zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci działalności nieruchomościowej, przenoszonej do nowo zawiązanej spółki z o.o. w ramach podziału przez wydzielenie, jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
Przychody z tytułu licencji na znak towarowy kwalifikują się jako przychody z praw majątkowych i podlegają opodatkowaniu podstawowemu w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zaś jako ryczałt od przychodów z najmu.
Przychody z usług inżynieryjnych i technicznych w zakresie IT podlegają opodatkowaniu ryczałtem 12%, jeśli usługi te można zaklasyfikować jako związane z doradztwem w zakresie oprogramowania (PKWiU 62.02.20.0), a ich charakter jest techniczny, mimo ogólnego opisu umownego.
Program przyznający akcje nie spełnia kryteriów art. 24 ust. 11b ustawy o PIT jako program motywacyjny, gdyż brak uchwały walnego zgromadzenia, wskutek czego przychód z akcji klasyfikowany jest jako przychód z innych źródeł w momencie vestingu, a nie z kapitałów pieniężnych.
Przychody osiągane z tytułu świadczenia usług wsparcia operacyjnego sklasyfikowanych jako PKWiU 74.90.20.0, mogą być opodatkowane ryczałtem według stawki 8,5%, jeśli usługi te nie mieszczą się w kategoriach obciążonych wyższymi stawkami, ani nie są wyłączone z opodatkowania na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Nieściągalne wierzytelności zarachowane wcześniej jako przychody należne mogą być zaliczone do kosztów podatkowych w momencie uznania przez spółkę ich nieściągalności potwierdzonej ostatecznym, prawomocnym postanowieniem organu egzekucyjnego, jeśli spełniają przesłanki art. 16 ust. 1 pkt 25 CIT.
Zgodnie z art. 24ca ust. 10 pkt 3 ustawy o CIT, spółka może pomniejszyć podstawę opodatkowania podatkiem minimalnym o całość przychodów ze sprzedaży wierzytelności na rzecz instytucji finansowej w ramach faktoringu pełnego, niezależnie od zastosowanej metody obliczania tej podstawy.