Wezwanie inwestora do uzupełnienia braków formalnych o decyzję o warunkach zabudowy, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o pozwolenie na budowę, jest niezgodne z prawem, gdy wymaga merytorycznej oceny. Bezczynność w rozpatrywaniu wniosku o pozwolenie na budowę potwierdzona.
Kwalifikacja taryfowa felg stalowych musi być dokonywana w oparciu o ich rzeczywiste konstrukcyjne przeznaczenie, uwzględniając wyjątki przewidziane w rozporządzeniu 2020/353, które nie ograniczają się wyłącznie do konkretnej kategorii pojazdów.
Postępowania administracyjne dotyczące oceny legalności robót budowlanych, o których mowa w art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego, wszczyna się wyłącznie z urzędu, a odmowa ich wszczęcia na wniosek jest zgodna z prawem.
Osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych, jest uznawana za rezydenta podatkowego, niezależnie od liczby dni spędzonych za granicą, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.
Przesyłanie kontrahentom wizualizacji faktury ustrukturyzowanej wystawionej w KSeF, zawierającej dodatkowe informacje, nie skutkuje powstaniem obowiązku zapłaty VAT zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, pod warunkiem zgodności treści wizualizacji z fakturą w KSeF.
Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu świadczenia usług najmu uzależniony jest od wystawienia faktury dokumentującej czynsz najmu; sama zaliczka na poczet czynszu, o ile nie została faktycznie wpłacona, nie rodzi obowiązku podatkowego ani obowiązku wystawienia faktury zaliczkowej.
Podatnik dokonujący wyboru opodatkowania ryczałtem CIT zobowiązany jest do sporządzenia sprawozdania finansowego zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, co obejmuje również jego podpisanie. Brak podpisu skutkuje niespełnieniem wymogów art. 28j ust. 5 ustawy o CIT i uniemożliwia skuteczny wybór ryczałtu od dochodów spółek.
Wydatki pracownicze, dokumentowane fakturami imiennymi i pokrywane przez pracowników środkami Spółki lub własnymi, które nie przynoszą pracownikom korzyści majątkowej, nie stanowią przychodu rodzącego obowiązek podatkowy w PIT. Spółka, jako pracodawca, nie jest zobowiązana do pobierania zaliczek na ten podatek.
Wydatki udokumentowane fakturami imiennymi wystawionymi na pracowników, ale poniesione w interesie i działalności gospodarczej spółki, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku z uzyskiwaniem przychodów i są właściwie udokumentowane. Przechowywanie ich w formie elektronicznej nie wyklucza ich z księgowania.
Sprzedaż nieruchomości przez osoby fizyczne nie podlega opodatkowaniu VAT, jeśli nie jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły, nie nosi cech działalności gospodarczej, a nieruchomość stanowi majątek osobisty nie wykorzystywany do celów zarobkowych.
Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonych kwot kredytu mieszkaniowego ma zastosowanie, gdy kredyt zaciągnięty przed 15 stycznia 2015 r. był przeznaczony na jedną inwestycję mieszkaniową i zabezpieczony hipotecznie. Zaniechanie nie obejmuje umorzenie kredytów konsumpcyjnych, które nie były zabezpieczone hipoteką.
Sprzedaż zabudowanej nieruchomości przez spółkę, z uwagi na spełnienie przesłanek pierwszego zasiedlenia i braku znaczących ulepszeń, korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Sprzedaż udziałów w działkach niezabudowanych, w sytuacji gdy nabywca samodzielnie uzyskuje pozwolenia i podnosi atrakcyjność działki, nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż wnioskodawca działa w ramach zarządzania majątkiem prywatnym, a nie działalności gospodarczej.
Obowiązek podatkowy w zakresie zaliczki na poczet czynszu dzierżawnego powstaje w momencie wystawienia faktury z tytułu czynszu dzierżawnego, a nie z chwilą otrzymania zaliczki ani zastrzeżonego terminu wpłaty zaliczek w umowie.
Wynajem budynku mieszkalnego jednorodzinnego z gruntem oraz budynkiem gospodarczym, wykorzystywanym wyłącznie pomocniczo do celów mieszkaniowych, może korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT, pod warunkiem jego użytkowania wyłącznie na cele mieszkaniowe.
Przekazanie przez syna środków pieniężnych na techniczny rachunek bankowy matki, używany do realizacji płatności związanych z budową jego domu, nie generuje obowiązku podatkowego w zakresie podatku od spadków i darowizn, gdyż nie stanowi darowizny ani innego nieodpłatnego nabycia rzeczy lub praw majątkowych.
Rozliczenia instrumentów pochodnych, jak kontrakty terminowe, stanowią dla celów podatkowych przychód pasywny, zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o CIT, co ma wpływ na możliwość opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.
Środki pieniężne otrzymane tytułem realizacji zaległych świadczeń alimentacyjnych, nie stanowią darowizny i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
Decyzje przyznające kategorie naukowe w dyscyplinach akademickich, oparte na algorytmach oceniających oraz metodach parametrycznych zgodnych z ustawą i rozporządzeniem, są wiążące i wykazują poprawność proceduralną, o ile respektują zasady wprowadzania danych do systemu POL-on przez ewaluowany podmiot.
Rozstrzygnięcie NSA potwierdza, że brak podstaw prawnych do wyrównania uposażeń byłych funkcjonariuszy Policji za okres przed 1 marca 2023 r., gdyż obowiązywała kwota bazowa z 2022 r. Brak jest przy tym naruszenia zasady równości konstytucyjnej wobec przyjęcia daty 1 marca 2023 r. jako momentu podwyżki.
Zasada równości wynikająca z Konstytucji RP nie wymaga jednakowego traktowania wszystkich funkcjonariuszy w sytuacji, gdy odmienne ustalenia świadczeń są uzasadnione celem zachęcenia do pozostania na służbie. Prawidłowość wyliczenia uposażeń dla funkcjonariuszy Policji opiera się na zastosowaniu obowiązujących kwot bazowych wynikających z przepisów ustawy budżetowej i okołobudżetowej.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż brak jest podstaw prawnych do wyrównania uposażenia funkcjonariusza policji w związku z podwyżką stawek uposażenia zasadniczego wprowadzoną od dnia 1 marca 2023 r., dla świadczeń należnych przed tą datą. Zróżnicowanie w traktowaniu funkcjonariuszy opuszczających służbę przed i po tej dacie uzasadniane jest budżetowo i racjonalnie w kontekście zasady równości.
Niedopuszczalność ponownego rozpatrzenia zarzutu, który był już przedmiotem innego postępowania podatkowego lub administracyjnego, w świetle art. 34 § 2 pkt 3 lit. a u.p.e.a., nie może być przedmiotem merytorycznej kontroli ani stanowić podstawy kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę kasacyjną, oddala ją z powodu braku skutecznego podważenia ustaleń faktycznych w procesie klasyfikacji taryfowej, co uniemożliwia zasadność zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego.