Zajęcie pasa drogowego bez ważnego zezwolenia skutkuje odpowiedzialnością administracyjną bez względu na winę sprawcy. Zatrzymanie procesu dostosowywania nośników reklamowych do uchwały krajobrazowej nie zwalnia z obowiązku uzyskania nowego zezwolenia na dalsze zajmowanie pasa.

Odmowa określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia skarżących ze względu na niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest zasadna; przepis § 6 pkt 6 nie miał zastosowania, z uwagi na ustanie ważności pierwotnego zezwolenia, określającego tymczasowy charakter dotychczasowego zagospodarowania.

Opłata stała za odprowadzanie wód opadowych powinna uwzględniać bezpośredni związek z usługą wodną, a nie szerokie przedsięwzięcie inwestycyjne; Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając oceny WSA za właściwe.

W sytuacji braku adekwatnego związku przyczynowego zmiana stanu wody na działkach sąsiednich, nie powodując szkody, nie uzasadnia nałożenia obowiązku ich przywrócenia w oparciu o art. 234 ust. 3 Prawa wodnego.

Zarządzenia pokontrolne wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, jako władcze środki prawne, podlegają kognicji sądów administracyjnych, lecz kontrola ta nie obejmuje legalności ustaleń faktycznych protokołu kontroli. Wytwarzanie odpadów w instalacji wymaga uzyskania stosownego pozwolenia, a obowiązki ewidencyjne muszą odzwierciedlać stan faktyczny.

Gmina, realizując zadanie publiczne nie wykorzystujące infrastruktury do czynności opodatkowanych, nie ma prawa do odliczenia VAT, gdyż towary i usługi nie służą czynnościom opodatkowanym VAT, co wyklucza obniżenie podatku należnego.

W postępowaniu kasacyjnym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja odmowna Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, której nieważność była przedmiotem sporu, nie naruszała prawa w stopniu rzutującym na jej ważność, wobec czego skarga kasacyjna ekologicznych organizacji została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako nieopartą na usprawiedliwionych podstawach. Przedmiotowy materiał uznany jest za odpady, a brak znikomości naruszenia uzasadnia naliczenie administracyjnej kary pieniężnej.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z uwagi na rażące naruszenie prawa nie może bazować na wątpliwościach ocennych, lecz wymaga oczywistości tego naruszenia. Skarga kasacyjna opierająca się na wątpliwych przesłankach co do prawa własności oraz legitymacji gruntami przez PKP została oddalona, potwierdzając utrzymanie mocy decyzji o uwłaszczeniu.

Zajęcie pasa drogowego bez ważnego zezwolenia skutkuje nałożeniem kary pieniężnej niezależnie od ewentualnego wprowadzenia w błąd przez organ administracji oraz braku umyślności naruszenia.

Za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi administracyjna kara pieniężna musi być nałożona, niezależnie od przyczyn zajęcia oraz braku szkody. Odstąpienie od jej nałożenia jest możliwe jedynie przy znikomej wadze naruszenia, którego czas trwania skądinąd wyklucza kwalifikację jako znikome.

Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia skutkuje automatycznym nałożeniem administracyjnej kary pieniężnej, niezależnie od winy lub szkody, a obiektywne okoliczności nie mogą prowadzić do wyłączenia odpowiedzialności, o ile nie zostały spełnione przesłanki znikomej wagi naruszenia.

Przychody ze świadczenia usług zarządzania projektami informatycznymi, zgodnie z PKWiU 70.22.20.0, podlegają opodatkowaniu 8,5% stawką ryczałtu ewidencjonowanego, o ile nie stanowią one usług doradczych związanych z zarządzaniem.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując wyrok WSA w Poznaniu, uznający obiekt za kąpielisko. Stwierdzono, że zbiornik nie jest oddzielony od wód powierzchniowych i podziemnych, co kwalifikuje go jako kąpielisko zgodnie z definicją w art. 16 pkt 22 Prawo wodne.

Decyzja kasacyjna, mimo ostateczności, nie kończy postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 145 § 1 k.p.a., co wyklucza jej użycie jako podstawy do wznowienia postępowania.

Należności odsetkowe oraz inne płatności, które niemiecki fundusz inwestycyjny otrzymuje od polskiej spółki, mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych, jeśli Fundusz spełnia warunki instytucji wspólnego inwestowania zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT.

Przychody Spółki z działalności pośrednictwa w wymianie walut fiducjarnych na kryptowaluty oraz odwrotnie, są przychodami z innych źródeł niż z zysków kapitałowych i prawa własności kryptowalut nie przechodzą na Spółkę. Z tego tytułu mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 9% CIT, o ile Spółka pozostaje małym podatnikiem.

Nie dochodzi do powstania zakładu zagranicznej spółki A GmbH w Polsce poprzez zdalnie zatrudnionych pracowników, gdy ich działalność ma charakter pomocniczy i nie prowadzą oni podstawowej działalności gospodarczej spółki.

Oddanie środka trwałego w leasing operacyjny na rzecz podmiotu niepowiązanego, na warunkach rynkowych, nie stanowi wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą ani ukrytego zysku, zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o CIT, co wyklucza opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (CIT estońskim).

Kwota uzyskana z tytułu zwrotu nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych w ramach ugody z bankiem nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jest neutralna podatkowo; przepisy Rozporządzenia Ministra Finansów o zaniechaniu poboru podatku nie mają tutaj zastosowania.

Decyzja rozbiórkowa może być skierowana do właściciela obiektu budowlanego, nawet jeśli nie jest właścicielem działki, o ile obiekt ten nie jest trwale związany z gruntem.

Dla wiążącej oceny prawnej obiektu oraz nałożenia obowiązków na właściciela zgodnie z art. 48 P.b., kluczowe jest stwierdzenie trwałego związania obiektu z gruntem oraz zakończenia robót budowlanych, co wyklucza zwolnienie z pozwolenia na budowę.

Przychody z dopłat do biletów ulgowych otrzymane w latach 2019-2026 są zwolnione z podatku dochodowego, natomiast dopłaty do przewozów pasażerskich podlegają opodatkowaniu. Stoimy na stanowisku, że zwolnieniem z art. 21 ust. 1 pkt 129 UoPDOF objęte są wyłącznie dotacje z budżetów JST, dotacje Funduszu rozwoju przewozów nie kwalifikują się jako zwolnienie.

W przypadku uczestnictwa w programie motywacyjnym opartym na akcjach, przychód podatkowy z tytułu nabycia akcji powstaje w momencie ich odpłatnego zbycia, a uzyskany dochód kwalifikuje się jako przychód z kapitałów pieniężnych, opodatkowany według stawki 19% zgodnie z art. 30b ust. 1 Ustawy o PIT.