Spełniając przesłanki art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PDOF, podatnik ma prawo do ulgi na powrót, uznając rok 2023 za pełny rok przebywania poza RP, co umożliwia zwolnienie dochodów do określonego limitu w latach następujących po powrocie na stałe do Polski.
W przypadku likwidacji masy upadłości i sprzedaży nieruchomości przez syndyka, obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu tej transakcji spoczywa na upadłym, nie na syndyku. Organy podatkowe uznają upadłego za podatnika, pomimo ograniczeń w zarządzie majątkiem w toku postępowania upadłościowego.
Zakup domu jednorodzinnego finansowanego częściowo kredytem hipotecznym, jeśli służy zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych, kwalifikuje się jako wydatek na cele mieszkaniowe zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, uprawniając do skorzystania z ulgi podatkowej.
Wydatkowanie przychodu z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na jego zakup oraz na nabycie nowej nieruchomości mieszkalnej uprawnia do zwolnienia z podatku dochodowego, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu błędnie przyjął niewłaściwe rozumienie art. 100d ustawy o pomocy Ukrainie, co wymagało uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, uznając za słuszne zarzuty naruszenia bezczynności organu.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że nielegalne zajmowanie pasa drogowego poprzez pozostawienie fundamentów bez zezwolenia zarządcy drogi uzasadnia wymierzenie kary pieniężnej, gdyż naruszenie przepisów ustawy o drogach publicznych nie może być uznane za znikome. Brak decyzji pozytywnych organów administracyjnych nie zwalnia z obowiązku przestrzegania terminów zezwoleń.
Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, nawet w następstwie błędnej wykładni pisma administracyjnego, stanowi delikt administracyjny, za który należy nałożyć karę pieniężną, jeśli powoduje długotrwałe naruszenie prawa.
Dla ustalenia opłaty stałej z art. 271 ust. 5a p.w. konieczne jest ustalenie, czy przedsięwzięcie jest obiektem liniowym w rozumieniu art. 271 ust. 5b p.w., co decyduje o potencjalnym wyłączeniu opłaty stałej za pobór wód powierzchniowych.
Za niezgodne z warunkami zezwolenia gospodarowanie odpadami, wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej jest zasadne, gdy potwierdza je dowód z urzędowego protokołu kontroli, a sąd uznaje naruszenia za istotne względem ochrony środowiska.
Decyzja o nałożeniu na spółkę T. administracyjnej kary pieniężnej za przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego jest prawidłowa. Zarzuty dotyczące przedawnienia oraz proceduralne są niezasadne. Skarżąca naruszyła warunki pozwolenia poprzez przekroczenie dopuszczalnych stężeń siarczanów.
NSA potwierdził, że brak spełnienia wymagań ochrony przeciwpożarowej uzasadnia odmowę zmiany decyzji o zezwoleniu na zbieranie odpadów, a zarzuty proceduralne w skardze kasacyjnej były bezzasadne.
Rażące naruszenie art. 37a § 1 i 2 k.k. przez Sąd Rejonowy skutkuje uchyleniem wyroku i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w związku z niedopuszczalnym orzeczeniem kary grzywny w miejsce obligatoryjnej kary pozbawienia wolności.
Osoba fizyczna, dokonując jednorazowej sprzedaży wydzielonej nieruchomości gruntowej z majątku osobistego, nie działa jako podatnik VAT, gdy brak przesłanek prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.
Usługi pośrednictwa finansowego, w zakresie kredytów hipotecznych i konsumpcyjnych, świadczone przez podatnika na rzecz spółki, podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 15%, przypisanym do sekcji K PKWiU, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. j ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Komenda Wojewódzka Policji nie ma prawa do odzyskania podatku VAT od zakupionego sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego do realizacji zadań statutowych, gdyż sprzęt ten nie będzie służył do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia naliczonego VAT z faktur wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, pod warunkiem że faktury te dokumentują rzeczywiste transakcje gospodarcze oraz spełniają pozostałe materialne przesłanki prawa do odliczenia przewidziane w ustawie o VAT.
NSA uznaje, że uchybienia proceduralne Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie muszą skutkować uchyleniem decyzji, jeżeli nie mają wpływu na wynik sprawy, wzywając do ponownej analizy istotności tych uchybień przez WSA.
Prezydent Miasta Łodzi dopuścił się bezczynności w zakresie wydania zaświadczenia o wniesieniu opłaty jednorazowej, a zaległości z opłatami przekształceniowymi lat wcześniejszych nie stanowią przeszkody prawnej do wydania zaświadczenia.
Stwierdzenie nieważności decyzji zależnej od decyzji uprzednio zniesionej ex tunc jest zasadne, gdyż decyzja ta traci skutki prawne od daty wydania decyzji źródłowej; wymaga również zgodności z prawem całej procedury wydawania decyzji zmieniającej.
Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie wygasa na mocy art. 72 ust. 3 u.u.i.ś., jeśli przed upływem przewidzianych terminów wydano decyzje o warunkach zabudowy i pozwoleniach na budowę. Ewentualne niezgodności w realizacji inwestycji nie uzasadniają stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w trybie art. 162 k.p.a.
Obrót z tytułu odsetek od udzielonej pożyczki spełnia przesłanki transakcji pomocniczej w rozumieniu art. 90 ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT i nie podlega uwzględnieniu przy kalkulacji proporcji, natomiast brak związku usługi nadzoru nad spłatą pożyczki z czynnościami opodatkowanymi wyklucza prawo do odliczenia VAT naliczonego.
Cofnięcie skargi kasacyjnej przez organ, jeśli uznane za skuteczne i dopuszczalne, zgodnie z art. 60 i 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., uzasadnia umorzenie postępowania kasacyjnego i zwrot uiszczonego wpisu.
Wniesienie samochodu ciężarowego wykorzystywanego do realizacji zadań publicznych przez Gminę do spółki komunalnej w formie aportu nie podlega opodatkowaniu VAT, gdyż Gmina nie działa jako podatnik VAT, a czynność ta nie jest związana z działalnością gospodarczą podlegającą opodatkowaniu.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług, nawet gdy faktury dokumentujące nabycie zostały wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, o ile transakcje są zgodne z rzeczywistością i dokumentują obrót opodatkowany bez wystąpienia negatywnych przesłanek z art. 88 ustawy o VAT.