Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o związanie oceną prawną pierwszej instancji, oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, uznając, że doszło do prawidłowego zastosowania przepisów dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych i brak było istotnych naruszeń proceduralnych.

Organ odwoławczy ma prawo uchylić postanowienie I instancji o wstrzymaniu robót budowlanych i umorzyć postępowanie w sytuacji, gdy rozbiórka objętego postanowieniem obiektu czyni postępowanie bezprzedmiotowym, nawet jeśli budowa wymagała zgłoszenia lub pozwolenia. Dopasowanie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. pozwala na takie działanie.

Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego, zawieszony na skutek doręczenia zarządzenia zabezpieczenia, biegnie dalej po zakończeniu postępowania zabezpieczającego. Umorzenie postępowania karnego skarbowego nie eliminuje automatycznie skutku zawieszenia przedawnienia.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdza, że uproszczone postępowanie legalizacyjne zgodnie z art. 49f p.b. zostało prawidłowo zastosowane, a wcześniejsze prawomocne ustalenia dotyczące dat zakończenia budowy są wiążące i nie podlegają dalszej ocenie sądowej.

Przychody z działalności usługowej związanej z projektowaniem i rozwojem technologii informatycznych oraz pomocy technicznej, mieszczące się w grupowaniach PKWiU 62.01.12.0 oraz 62.02.30.0, podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych przy zastosowaniu stawki 8,5%, o ile nie dotyczą doradztwa w zakresie oprogramowania.

W przypadku upływu terminu do złożenia wniosku o wyłączenie spod egzekucji, przywrócenie terminu bez przyczyny niezależnej od strony jest niemożliwe. Oddalenie skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. potwierdza zasadność orzeczeń sądów niższych instancji oraz prawidłowość stosowania art. 58 § 1 i 2 k.p.a.

Skazanie za umyślne przestępstwo, zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o broni i amunicji, stanowi samoistną przesłankę do cofnięcia pozwolenia na broń, bez wymogu analizy zagrożenia dla porządku publicznego.

Uchylona decyzja administracyjna nie może stanowić podstawy prawnej dla wystawienia tytułów wykonawczych i wszczynania egzekucji administracyjnej w zakresie zobowiązań podatkowych; w takiej sytuacji nie istnieje prawidłowy obowiązek egzekucyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał odmowę udostępnienia informacji publicznej przez Centrum Medyczne za bezpodstawną, potwierdzając prawo dostępu do protokołów kontroli i związanych dokumentów jako informacji publicznej, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Nie stanowi gospodarstwa domowego z córką w rozumieniu ustawy o ochronie praw lokatorów, co wyklucza spełnienie kryterium dochodowego w programie "Mieszkanie za remont".

Sprzedaż niezabudowanej działki przez wnioskodawcę, z której uzgodnioną przez stronę zakupową pełnomocnik uzyska decyzje i pozwolenia, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jako działalność gospodarcza, gdyż dokonana jest w ramach majątku osobistego, a działania pełnomocnika są podejmowane wyłącznie w interesie kupującego.

Dotacje, które funkcjonują jako korekty marży w ramach cen transferowych, nie są uznawane za czynności podlegające opodatkowaniu VAT, ponieważ nie stanowią wynagrodzenia za usługi świadczone przez beneficjenta, a są technicznym wyrównaniem poziomu rentowności transakcji między podmiotami powiązanymi.

Decyzja o mianowaniu strażaka na inne stanowisko równorzędne z uwagi na potrzebę służby, organizowana przez przełożonego, to akt uznaniowy zgodny z ustawą o PSP, jeśli utrzymuje obowiązujące uposażenie, niezależnie od przydzielonego dodatku.

Obowiązek naprawienia szkody nałożony wyrokiem I instancji po jej wcześniejszym zaspokojeniu przez ubezpieczyciela narusza art. 46 § 1 k.k., a jego utrzymanie przez sąd odwoławczy stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające uchylenie wyroku.

Sprzedaż nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa na rzecz użytkownika wieczystego nie stanowi dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, jako że użytkowanie wieczyste gruntów ustanowione przed 1 maja 2004 r. skutkowało przeniesieniem 'władztwa rzeczy' umożliwiającego rozporządzanie jak właściciel.

Jednostka samorządu terytorialnego, nabywająca składniki majątku w celu dzierżawy w ramach umowy cywilnoprawnej, posiada prawo do pełnego odliczenia podatku VAT, pod warunkiem że czynności te są związane z działalnością opodatkowaną, a określenie czynszu dzierżawnego zgodnie z rynkowymi stawkami amortyzacyjnymi nie narusza zasad podatkowych.

Sprzedaż działek dokonana przez wnioskodawcę stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, gdyż działania wnioskodawcy przybierają formę działalności gospodarczej, a nie zarządzania majątkiem prywatnym.

Nałożenie grzywny w celu przymuszenia obowiązku szczepienia ochronnego, zgodnie z art. 119 § 1 u.p.e.a., jest prawnie dopuszczalne, gdyż obowiązek ten wynika z przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu, zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

Braki w wykazaniu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz nieuwzględnienie kluczowych wniosków dowodowych uzasadniały uchylenie wyroku WSA i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji powinien rozstrzygnąć w przedmiocie przedawnienia oraz rzetelnie ocenić postępowanie dowodowe.

Należyta staranność podatnika przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wyklucza instrumentalne zastosowanie stawki 0% VAT, jeżeli nie wykazano, że towar faktycznie opuścił terytorium kraju. Wszczęcie postępowania karnego skarbowego zawiesza bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego, gdy towarzyszą mu uzasadnione przesłanki faktyczne.

Decyzja Ministra Sprawiedliwości o sprzeciwie od wpisu T.B. na listę radców prawnych była zasadna ze względu na zarzuty licznych naruszeń przepisów prawa w czasie pełnienia funkcji komornika sądowego, wskazujących na brak rękojmi nieskazitelnego charakteru, wymaganej dla wykonywania zawodu radcy prawnego.

Dla uznania zagranicznych studiów prawniczych jako spełniających wymagania wpisu na listę aplikantów radcowskich, niezbędne jest przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego, o ile nie istnieje stosowna umowa międzynarodowa. Interpretacja tylko na podstawie uznania poziomu wykształcenia jest niewystarczająca.

Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 u.t.d. o przedawnieniu 2-letnim dotyczy zarówno wszczęcia, jak i ostatecznego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie kary pieniężnej, nakładając obowiązek umorzenia procedury po upływie tego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, stwierdzając zasadność umorzenia postępowania administracyjnego wobec upływu ustawowego 30-letniego terminu, co było zgodne z intencjami ustawodawcy, zmierzającymi do stabilizacji porządku prawnego.