Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, uznając za słuszny zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność oceny zarzutów dot. fikcyjnych transakcji.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna D. H. była bezzasadna, podtrzymując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który uznał odmowę przyznania płatności rolnośrodowiskowej za prawidłową, mimo podniesionych zarzutów proceduralnych i dowodowych.
Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej przez DKIS, w sytuacji braku możliwości umieszczenia maksymalnej ceny detalicznej na opakowaniach wyrobów akcyzowych, była zasadna, gdyż takie działanie wykraczałoby poza kompetencje organu interpretacyjnego.
Ostateczna decyzja Dyrektora ARiMR z dnia 19 lipca 2021 r., dotyczącą zmiany wysokości płatności ekologicznej, nie narusza prawa i stanowi podstawę do ustalenia nienależnie pobranych środków, co wyklucza potrzebę zawieszenia postępowania administracyjnego.
Wymóg posiadania tytułu prawnego do gruntów z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jako warunek uzyskania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego nie narusza zasad równego traktowania i proporcjonalności prawa unijnego.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż uzyskanie przez organ nowych dowodów po dacie wydania pierwotnej decyzji w postaci ortofotomapy uzasadniało wznowienie postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Strona nie wykazała błędów w procedurze; organy poprawnie zastosowały reguły oceny dowodów.
Odwołanie od uchwały Rady Gminy, dotyczące zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jest dopuszczalne, gdy brak jest wiarygodnych dowodów na związanie przyczyny rozwiązania z mandatem radnego. Rada Gminy nie może arbitralnie odmówić zgody bez przeprowadzenia obiektywnej analizy.
Rozkaz personalny odmawiający policjantowi dodatkowego urlopu stanowi decyzję administracyjną, od której przysługuje odwołanie. Tok instancji wymaga proceduralnych gwarancji ochrony interesów strony.
Skarga kasacyjna na wyrok WSA oddalona, gdyż prawidłowo wszczęta kontrola celno-skarbowa uniemożliwia wszczęcie odrębnego postępowania podatkowego w podatku od spadków i darowizn; złożenie SD-3 po wszczęciu kontroli nie kończy postępowania kontrolnego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za niedopuszczalną sytuację, w której uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego pozostaje w oczywistej sprzeczności z jego sentencją, gdyż uniemożliwia to jego kontrolę instancyjną i wymaga uchylenia wyroku oraz ponownego rozpoznania sprawy.
W wyniku podziału przez wydzielenie część odpowiedzialności podatkowej dystrybuowana jest pomiędzy spółkę dzieloną a przejmującą, uwzględniając moment faktycznego rozpoznania przychodów i kosztów, oraz ich korekt, związanych z działalnością wyodrębnianego segmentu.
Zwrot należności odsetkowych i innych realizowany na rzecz niemieckiego funduszu inwestycyjnego przez spółkę nie podlega obowiązkowi poboru podatku u źródła na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, przy spełnieniu określonych warunków formalnych i materialnych przez fundusz.
Dochody z należności odsetkowych oraz innych tytułów wypłacanych przez Spółkę na rzecz niemieckiego funduszu inwestycyjnego są zwolnione od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, o ile fundusz spełnia określone warunki, w tym pełne opodatkowanie w kraju siedziby i nadzór finansowy.
Działalność X sp. z o.o. prowadzona w ramach projektów, mająca na celu opracowywanie nowych produktów, stanowi działalność badawczo-rozwojową zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do odliczenia kosztów kwalifikowanych na mocy art. 18d ust. 1 ustawy.
Znak towarowy nabyty przez Spółkę będzie mógł być amortyzowany na podstawie art. 16h ust. 1 ustawy o CIT, a wydatki B z tytułu korzystania ze znaku towarowego stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d tejże ustawy.
Koszty związane z wdrożeniem i realizacją programu motywacyjnego, w tym odkupu udziałów fantomowych, stanowią koszty uzyskania przychodów o charakterze pośrednim i operacyjnym. Przychody z tytułu zbycia udziałów fantomowych należy zaliczyć do przychodów z kapitałów pieniężnych, a nie operacyjnych.
Dofinansowanie otrzymane z funduszy unijnych w celu pokrycia kosztów realizacji projektu nie stanowi elementu podstawy opodatkowania VAT, gdyż nie ma bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług i nie może być uznane jako zwiększający ją czynnik zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
Zmiana przeznaczenia nieruchomości na cele rekreacyjne i sportowe w ramach Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jest dopuszczalna, o ile mieści się w granicach władztwa planistycznego gminy oraz nie narusza interesu prawnego właściciela nieruchomości.
NSA podtrzymał wyrok WSA, że spełnienie wymogu dobrego sąsiedztwa, przewidzianego w art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p., nie wyklucza realizacji zabudowy bliźniaczej w obszarze z zabudową jednorodzinną. Zasada dobrego sąsiedztwa wymaga respektowania zróżnicowania urbanistycznego w granicach ładu przestrzennego.
Usługi zarządzania projektami klasyfikowane pod symbolem PKWiU 70.22.20.0, jako "pozostałe usługi zarządzania projektami, z wyłączeniem projektów budowlanych", podlegają opodatkowaniu stawką ryczałtu 8,5% zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym, jako działalność niebędąca usługami doradztwa związanego z zarządzaniem.
Sprzedaż Nieruchomości 1 podlega opodatkowaniu VAT, gdyż małżonkowie działają jako podatnicy; natomiast sprzedaż kolejnych nieruchomości, w tym drogi wewnętrznej, opodatkowana jest w odniesieniu do działalności męża, przy czym zbycie drogi wewnętrznej korzysta ze zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 VAT.
Przychody z działalności obejmującej konfigurację i przegląd systemów IT, zaklasyfikowane jako PKWiU 62.02.30.0, podlegają opodatkowaniu ryczałtem według stawki 8,5%, przy spełnieniu kryteriów określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, wyłączając czynności objęte wyższymi stawkami podatkowymi.
Gminie przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z realizacją infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, pod warunkiem że infrastruktura ta służy wyłącznie wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Jednostka samorządu terytorialnego realizująca projekt w ramach zadań własnych nie posiada prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT, jeśli zakupione usługi i towary nie są używane do działalności opodatkowanej nim.