Przepisy art. 100c i art. 100d specustawy ukraińskiej, dotyczące terminów procedowania wniosków o zezwolenie na pobyt czasowy, są generalną normą obejmującą wszystkich cudzoziemców, co względu na sytuacje uzasadnia czasowe ograniczenia prawa do sądu w kontekście bezczynności organów.

Zasada niepołączalności świadczeń rentowych i pielęgnacyjnych wynikająca z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, mimo wyroku TK z 2019 r., nadal wymaga wyboru jednego z nich. Wyrok TK nie wprowadza zmiany skutkującej kumulowaniem tych świadczeń bez zawieszenia rentowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i postanowienie organu podatkowego, nakazując pełne zweryfikowanie zasadności przedłużenia zwrotu VAT, zgodnie z ustaleniami kontroli i wytycznymi NSA.

Specustawa terminalowa wyłącza obowiązek uzyskania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego dla inwestycji w zakresie terminalu LNG oraz inwestycji towarzyszących, zapewniając prawne ułatwienia w realizacji strategicznych inwestycji gazowych.

Odpowiedzialność przewoźnika za brak oznakowania pojazdu wykonującego przewóz odpadów nie może być wyłączona na podstawie art. 92c ust. 1 u.t.d., gdy zamknięcie tablicy "ODPADY" wynikało z normalnych warunków ruchu pojazdu.

Ustalenie faktycznej powierzchni zajęcia pasa drogowego oraz identyfikacja podmiotu odpowiedzialnego są kluczowe do nałożenia kary pieniężnej za bezprawne zajęcie. Rozstrzygnięcie nadto potwierdza, że ocena dowodów przeprowadzona przez sądy administracyjne i organy była prawidłowa oraz zgodna z obowiązującymi przepisami.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT winno opierać się na precyzyjnych, uprawdopodobnionych przesłankach wskazujących na konieczność dalszej weryfikacji zasadności zwrotu. Organ podatkowy, korzystając z uprawnienia do przedłużenia, musi jasno wykazać powody i objąć decyzją tylko kwotę rzeczywiście sporną.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być należycie uzasadnione; brak wystarczającego uzasadnienia narusza art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uchylenia postanowienia organu podatkowego i ponownego rozpatrzenia sprawy.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że zaliczenie wpłaty na zaległości podatkowe z 2011 roku przez organy podatkowe było zgodne z obowiązującymi przepisami, a skarżącemu nie przysługuje nadpłata.

Postanowienie przedłużające termin zwrotu nadwyżki podatku VAT za październik 2019 r. musi być należycie uzasadnione, opierając się na konkretnych wątpliwościach względem tego okresu; organ nie może opóźniać zwrotu bez solidnego uzasadnienia.

Cudzoziemiec może stanowić zagrożenie dla bezpieczeństwa i porządku publicznego bez prawomocnego skazania, jeśli wiarygodne źródła dostarczają wystarczających przesłanek do cofnięcia zezwolenia na pobyt stały, służącego ochronie interesu publicznego.

Przestrzegając wymogów formalnych skargi kasacyjnej, jej rozpoznanie ogranicza się do stwierdzonych braków formalnych oraz bezzasadnie podniesionych zarzutów. Doręczenie upomnienia oraz elementy tytułu wykonawczego uznano za prawidłowe, co uniemożliwia umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Rekompensaty przyznawane na podstawie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji mogą być uznane za dotacje zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile spełniają warunki dotacji określone w ustawie o finansach publicznych

Zasadniczym wątkiem rozstrzygnięcia jest nieuzasadnione przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT w pełnej wysokości przez organ podatkowy, co stanowi naruszenie przepisów ustawy o VAT, w szczególności art. 87 ust. 2. Rzetelność weryfikacji zwrotu wymaga wnikliwego uzasadnienia co do każdej spornej kwoty.

W przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jeśli skarżący uprawdopodobnia brak winy poprzez przedstawienie okoliczności takich jak brak wiedzy o korespondencji spowodowany aresztem, organy powinny uwzględnić całokształt sytuacji i uwzględnić wniosek.

Dla ważności przesłanek solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki w likwidacji konieczne jest, aby wszelka korespondencja egzekucyjna była skierowana do likwidatora jako ustawowego reprezentanta spółki.

NSA podtrzymuje, że prawidłowość doręczeń w postępowaniach egzekucyjnych, w tym na adres likwidatora, jest kluczowa dla oceny odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zobowiązania spółki, oraz że uchylenie wyłącznie decyzji organu drugiej instancji jest zgodne z zasadą dwuinstancyjności.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być należycie uzasadnione obiektywnymi przesłankami. W przypadku braku dostatecznego uzasadnienia oraz wykazania rzeczywistych wątpliwości co do zwrotu podatku, jest ono nieważne. Zwrot powinien dotyczyć jedynie kwoty rzeczywiście spornej.

NSA uchyla wyrok WSA, z uwagi na błędną ocenę materiału dowodowego, w tym niewłaściwe zdefiniowanie kondygnacji, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy uwzględniające ocenę kratownic WEMA w kontekście konstrukcji budynku.

Poziome, ażurowe pomosty z kratownic nie mogą być uznane za kondygnacje w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. Ich kwalifikacja wymaga szczegółowego ustalenia, czy spełniają funkcje konstrukcyjne stropów. Rozstrzygnięcie oparte na niekompletnym materiale dowodowym i błędnej definicji jest nieuprawnione.

Przy identyczności towarów, podobieństwo znaku zgłoszonego GERDIN MAX do wcześniejszych znaków VERDIN, zarówno wizualne, jak i fonetyczne, skutkuje ryzykiem konfuzji wprowadzającym konsumentów w błąd co do pochodzenia towarów.

Podatnik spełniający materialne przesłanki do zwolnienia z VAT, na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy o VAT, może skorzystać z tego zwolnienia nawet po uchybieniu terminowi zgłoszeniowemu VAT-R, gdyż niedopełnienie formalności nie pozbawia prawa do zwolnienia.

Gmina nie jest podatnikiem VAT w zakresie pobierania opłat za zajęcie pasa drogowego dróg wewnętrznych, gdyż czynności te są realizacją zadań własnych wynikających z wykonywania władztwa publicznego, co wyłącza je spod opodatkowania podatkiem VAT.

Wniesienie aportem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej przez Gminę do spółki podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów, niekorzystająca z wyłączenia z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Gminie przysługuje prawo do korekty VAT na podstawie art. 91 ust. 7 w zw. z ust. 2 tej ustawy. Podstawę opodatkowania stanowi wartość netto aktywów aportowych, powiększona o kwotę należnego VAT.