Instytutowi przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego od wydatków projektowych w oparciu o prewspółczynnik i współczynnik odliczenia zgodnie z art. 86 ust. 2a oraz art. 90 ust. 1-3 ustawy o VAT, z uwagi na jednoczesne prowadzenie działalności gospodarczej i niegospodarczej.
Przychody z usług manualnych testów oprogramowania, niesklasyfikowanych jako związane z doradztwem w zakresie oprogramowania, mogą być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 8,5% pod warunkiem prawidłowości ich klasyfikacji do PKWiU 62.02.30.0.
Sprzedaż działek powstałych z podziału majątku prywatnego przez osobę fizyczną, bez cech profesjonalizmu i zorganizowanej działalności, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, co oznacza brak obowiązku opodatkowania tych transakcji podatkiem od towarów i usług.
Dla przychodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej polegającej na budowie i remoncie linii elektroenergetycznych, sklasyfikowanych jako PKWiU 42.22.21, właściwą stawką ryczałtu jest 5,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Usługi zarządzania projektami sklasyfikowane pod PKWiU 70.22.20.0 podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5% na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ponieważ nie są usługami doradczymi związanymi z zarządzaniem.
Warunkiem uzyskania zwolnienia z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest zamieszkanie nieruchomości przez całą rodzinę wielodzietną, a nie tylko posiadanie Karty Dużej Rodziny. Fakt zamieszkiwania dwóch członków takiej rodziny bez reszty nie uprawnia do ulgi.
Decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu była zgodna z prawem, gdyż pojazd zarejestrowano z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących wymaganej homologacji technicznej. Brak niezbędnego oświadczenia producenta unieważnia rejestrację.
W sprawie o wymierzenie opłaty podwyższonej za przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego, właściwe jest stosowanie przepisów obowiązujących w dniu wydania decyzji zmieniającej warunki, respektując zasadę tempus regit actum.
W sprawach zmiany stanu wody na gruncie, ocena opinii biegłego musi uwzględniać logiczność oraz zgodność z doświadczeniem życiowym, co sąd administracyjny ma prawo weryfikować. Weryfikacja ta dotyczy zwłaszcza instancji, które przeprowadzają kontrolę legalności decyzji administracyjnych.
Nowelizacja k.p.a., wprowadzająca 30-letni termin na wzruszenie decyzji administracyjnych, jest zgodna z Konstytucją RP i służy interesowi publicznemu, poprawiając stabilność obrotu prawnego. Przemijający czas ogranicza możliwości stwierdzenia nieważności decyzji, co nie narusza zasad zaufania obywatela do państwa.
Stanowisko WSA, iż odmowa zgody na udzielenie dotacji oświatowej wymaga decyzji administracyjnej jest błędne. Czynność te należy do uznania administracyjnego i jest skarżalna do sądu administracyjnego bez wydania decyzji, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.
Postępowanie administracyjne dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji wydanych ponad 30 lat temu może być umorzone z mocy prawa, co jest zgodne z Konstytucją RP i ma na celu stabilizację porządku prawnego oraz ochronę interesu publicznego, zgodnie z interpretacją Trybunału Konstytucyjnego.
Włączenie obiektu do wojewódzkiej ewidencji zabytków jako czynność materialno-techniczna nie jest formą ochrony zabytków, lecz musi być oparte na merytorycznej ocenie jego wartości zabytkowych, potwierdzonej dowodowo, co wyklucza zarzut arbitralności.
Brak informacji o podstawach wykluczenia w ogłoszeniu o zamówieniu nie stanowi nieprawidłowości, jeśli nie wykazano wpływu na konkurencyjność i budżet UE, co nie uzasadnia nałożenia korekty finansowej.
Skarga kasacyjna nie może być uwzględniona, gdy nie stwierdzono naruszenia przepisów przez Sąd pierwszej instancji oraz gdy doręczenie orzeczenia uznano za skuteczne, pomimo argumentów dotyczących niewłaściwego adresu odbiorcy.
Rejestracja pojazdu dokonana na podstawie niekompletnych dokumentów technicznych i bez zgody producenta, naruszająca obowiązujące przepisy, stanowi przesłankę do stwierdzenia jej nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa.
Art. 20 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, wymagający tytułu prawnego do działek Skarbu Państwa dla przyznania płatności, jest zgodny z prawem unijnym i krajowym. NSA uznał brak tytułu prawnego przez P. Sp. z o.o. jako zasadny powód odmowy płatności.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał skargę kasacyjną za bezpodstawną, podtrzymując stanowisko WSA, że przedstawione dowody nie uzasadniały wznowienia postępowania w sprawie zwrotu dotacji oświatowej. Rozstrzygnięcie oparte na ocenie braku istotności nowych dowodów zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
W sprawie dotyczącej udzielenia dotacji przez jednostki samorządu terytorialnego przed początkiem roku budżetowego, organ jest ograniczony zasadą roczności budżetu. Organ może odmówić udzielenia dotacji, jeśli brak przesłanek odmiennych od uznania administracyjnego.
Skarżącemu przysługuje prawo do wykazania faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej, a formalny wpis PKD w rejestrze REGON nie stanowi wyłącznej podstawy dla odmowy przyznania pomocy publicznej w warunkach pandemii COVID-19.
Skarga kasacyjna P. Sp. z o.o. w likwidacji dotycząca odmowy wznowienia postępowania w sprawie zwrotu dotacji z roku 2013 została oddalona przez NSA z uwagi na brak wpływu przedstawionych nowych dowodów na rozstrzygnięcie sprawy oraz właściwe zastosowanie przepisów prawa przez organy administracyjne.
Składki na funkcjonowanie systemu ochrony banków komercyjnych mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, jeżeli ich poniesienie ma na celu zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów, pomimo braku obowiązkowego charakteru przynależności do systemu.
Podział majątku likwidacyjnego spółki w formie rzeczowej, na rzecz wspólników, skutkuje powstaniem przychodu podatkowego po stronie spółki na mocy art. 14a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Likwidacja spółki i przekazanie majątku stanowi formę regulacji zarówno zobowiązań pieniężnych, jak i niepieniężnych.
Rekompensaty związane z kosztami uprawnień do emisji gazów cieplarnianych mogą być uznane za dotacje zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych, gdy spełniają cechy dotacji zgodnie z art. 126 u.f.p.