Przymusowe przeniesienie własności nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa w trybie wywłaszczenia za odszkodowaniem nie stanowi dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli właściciel nieruchomości nie działał w charakterze podatnika VAT, a nieruchomość stanowiła część majątku prywatnego.

Ponowne przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT za lipiec 2019 r. przez organ podatkowy bez dostatecznego uzasadnienia i wykazania konkretnych przesłanek była naruszeniem art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Należy dążyć do ograniczenia zakresu przedłużenia do kwot rzeczywiście spornych.

Przesłanką przedłużenia terminu zwrotu VAT jest konieczność udokumentowanej weryfikacji zasadności zwrotu; przedłużenie nie może być prewencyjne i musi dotyczyć jedynie kwoty sporne.

NSA orzekł o uchyleniu wyroku WSA oraz postanowienia organu podatkowego, wskazując na niewłaściwe uzasadnienie przedłużenia zwrotu VAT. Organ powinien ograniczyć wstrzymanie zwrotu do kwoty rzeczywiście spornej oraz uwzględnić nowe okoliczności wynikające z kontroli.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT może być usprawiedliwione wyłącznie istnieniem istotnych wątpliwości dotyczących zasadności zwrotu, popartych uprawdopodobnionymi przesłankami. Organ podatkowy winien przedstawić konkretne przyczyny i konieczności dalszej weryfikacji, odnosząc się do rzeczywistych ustaleń dokonanych w postępowaniach kontrolnych.

Dopuszczalność przedłużenia terminu zwrotu podatku VAT stanowi wyjątek od zasady natychmiastowego zwrotu i musi być uzasadnione konkretnymi przesłankami wynikającymi z potrzeby dalszej weryfikacji zasadności zwrotu deklarowanej nadwyżki podatku.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT w całości przez organy podatkowe było bezpodstawne, gdyż brak było konkretnych przesłanek potwierdzających konieczność wstrzymania całej kwoty. Wyrok Sądu pierwszej instancji oraz postanowienie organu uchylone.

NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA i postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, stwierdzając niewłaściwe uzasadnienie przedłużenia zwrotu VAT. Organ musi wykazać potrzebę dodatkowej weryfikacji przedłużenia terminu zwrotu.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT wymaga wykazania konkretnych i obiektywnych wątpliwości przez organ podatkowy oraz należytego uzasadnienia w trybie art. 87 ust. 2 u.p.t.u; organ nie wykazał dostatecznych przesłanek dla przedłużenia terminu zwrotu całości kwoty.

Oddalenie skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. i utrzymanie decyzji o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej jest zasadne z uwagi na przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego przez spółkę, polegające na nieprzeprowadzeniu wymaganej liczby średniodobowych pomiarów jakości ścieków.

Brak spełnienia przesłanki widoczności w toku użytkowania końcowego uniemożliwia uznanie kształtki wieńcowej za wzór przemysłowy zgodnie z art. 102 ust. 1 p.w.p., co uzasadnia unieważnienie prawa z rejestracji.

Podatnik posiada interes prawny do żądania zwrotu odsetek za zwłokę od podatku zapłaconego przez płatnika, jeżeli ekonomiczny ciężar tych odsetek poniesiony został przez podatnika, co uprawnia go do wystąpienia w postępowaniu o uznanie nadpłaty.

Przy ocenie wniosku o przywrócenie terminu organ powinien badać całokształt okoliczności i uprawdopodobnienie braku winy strony, mając na uwadze zapewnienie stronie możliwości obrony swoich praw.

Członkowie zarządu spółki z o.o. ponoszą solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe, jeśli wniosek o upadłość nie został złożony we właściwym czasie, a niemożność egzekucji wobec spółki została stwierdzona jako bezskuteczna.

Przywrócenie terminu na wniesienie odwołania jest możliwe, gdy strona uprawdopodobni brak winy w uchybieniu, uwzględniając wszystkie okoliczności, w tym brak informacji o doręczeniu korespondencji. NSA uchyla decyzję i wzywa do ponownego rozpatrzenia.

NSA stwierdza brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej spółki C. Sp. z o.o. i podtrzymuje rozstrzygnięcie, że brak tytułu prawnego do nieruchomości wyklucza przyznanie płatności ONW, co jest zgodne z art. 20 ust. 4 ustawy PROW i przepisami unijnymi.

O odmowie zameldowania na pobyt stały przesądzają przesłanki fizycznego przebywania oraz zamiar stałego zamieszkiwania, przy czym pozory zamieszkania nie spełniają wymogów art. 25 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności.

Dla skutecznego zameldowania na pobyt stały konieczne jest wykazanie skoncentrowania interesów życiowych pod danym adresem, co wymaga spełnienia zarówno przesłanki fizycznego zamieszkania, jak i zamiaru stałego przebywania.

NSA uznał skargę kasacyjną za zasadną, uchylił decyzje organów administracyjnych oraz wyrok WSA, podnosząc konieczność uwzględnienia sytuacji rodzinnej, a nie tylko dochodowej skarżącego, przy rozstrzyganiu o umorzeniu należności alimentacyjnych.

Decyzja rejestrująca pojazd po istotnych zmianach konstrukcyjnych, dokonanych bez zgody producenta, narusza art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, co uzasadnia jej stwierdzenie za nieważną.

Wydatki poniesione w wyniku ugody sądowej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż nie służą zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów, a jedynie minimalizacji strat przedsiębiorcy.

Oddalenie skargi kasacyjnej; spółka nie wykazała tytułu prawnego do gruntów zgłoszonych do płatności, co wykluczało przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Istotna była nowa nieznana organowi okoliczność dotycząca braku tytułu prawnego.

Ocena braku winy w uchybieniu terminu, o której mowa w art. 162 § 1 o.p., nie może abstrahować od zasad logiki i doświadczenia życiowego oraz nie powinna prowadzić ani do pochopnego przywracania terminów, ani do nadmiernej surowości zamykającej stronie drogę do obrony jej praw.

Przy stwierdzeniu identyczności towarów zgłoszonego znaku i znaków przeciwstawionych oraz podobieństwa wizualnego i fonetycznego istnieje ryzyko konfuzji wprowadzenia odbiorców w błąd w rozumieniu art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p., co wymaga odmowy rejestracji znaku "GERDIN".